บทที่ 94 เรื่องตลก (1)

“พระชายา ครั้งนี้เป็นข้าเองที่ทำไม่ถูก” เซียวเชียนเยี่ยก้าวมาข้างหน้า เอ่ยอย่างอ่อนโยน

หยวนซื่อหลุบตาลง ท่าทางเรียบนิ่ง ด้านหลัง เซียวเชียนลั่วส่งเสียงหยันเบาๆ ทำให้ใบหน้าของเซียวเชียนเยี่ยเข้มขึ้น

หยวนซื่อก้าวถอยหลัง เอ่ยเสียงเบา “ท่านอ๋อง หม่อมฉันรู้สึกไม่สบาย ทูลลาแล

บทที่ 95 เรื่องตลก (2)

หนานกงชวี่ทั้งสองเคยเจอเว่ยจวินมั่วมาก่อนแล้ว แต่การได้รู้จักในฐานะน้องเขยนั้นนับว่าเป็นครั้งแรก หนานกงชวี่ยังคงเงียบสงบไม่สะทกสะท้าน หนานกงฮุยกลับจ้องเว่ยจวินมั่วเขม็งตลอดทาง เพียงเห็นท่าทางของหนานกงมั่วที่พูดคุยกับเว่ยจวินมั่วอย่างเป็นกันเองก็เห็นได้ชัดแล้วว่าทั้งสองนั้นเ

บทที่ 96 เรื่องตลก (3)

ยังไม่ทันได้ลุกขึ้นต้อนรับ คนจวนเอ้อกั๋วกงก็เดินเข้ามาถึงก่อนพร้อมด้วยอารมณ์โกรธ คนที่เดินนำเข้ามานั้นจะเป็นใครไปมิได้นอกจากเอ้อกั๋วกงผู้มีอายุเกือบหกสิบปี ด้านหลังคือผู้สืบทอดเอ้อกั๋วกงที่เดินตามเข้ามาและกวาดตามองพวกเขาด้วยท่าทีไม่พอใจ เมื่อเห็นดังนั้น หัวใจของหนานกงไหวก็