บทที่ 90 พาพระมาดู (2)

“สมแล้วที่เป็นสถานที่แห่งพระพุทธศาสนา ช่างอบอวลไปด้วยกลิ่นธูปหอม” หนานกงมั่วเอ่ยขึ้นพลางถอนหายใจเสียงเบา

เว่ยจวินมั่วเอ่ยตอบ “เพราะวัดต้ากวงหมิงอยู่ห่างจากเมืองจินหลิงไม่ไกล ผู้คนจึงหลั่งไหลมาที่นี่เป็นจำนวนมาก แม้แต่วัดมีชื่อเสียงอย่างวัดต้าเป้าเอินยังมีคนไม่มากเท่านี้

บทที่ 91 พาพระมาดู (3)

เว่ยจวินมั่วพยักหน้า จูงหนานกงมั่วมานั่งลงข้างกัน เอ่ยตอบ “ถูกแล้วขอรับ วันนี้พาอู๋สยามาเดินเล่น โชคดีมีโอกาสได้รับฟังไต้ซื่อบรรเลงฉิน”

เนี่ยนหย่วนไม่เอ่ยให้มากความ เพียงยิ้มบางๆ ก่อนที่จะก้มลงไปบรรเลงฉิน เสียงไพเราะเนิบนาบของฉินดังก้องไปทั่วทิศทาง แม้หนานกงมั่วจะไม่ชำน

บทที่ 92 พาพระมาดู (4)

ช่างโง่เง่า! ในมุมหนึ่ง หนานกงมั่วจ้องเขม็งมองไปยังหนานกงซูที่กำลังร้องห่มร้องไห้อยู่ในอ้อมแขนของเซียวเชียนเยี่ย

ได้ยินดังนั้น ดวงตาของเซียวเชียนเยี่ยจึงวาววับ เอ่ยถามขึ้น “เอ๋ ฉู่กั๋วกงรักพี่สาวถึงเพียงนั้นเลยหรือ อย่างไรเสีย ซูเอ๋อร์ก็เป็นบุตรีที่ฉู่กั๋วกงรัก ฉู่กั๋วก