ตอน 84
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 84
ความคิดไม่เข้าท่าของหลินซื่อ (4)
หลินซื่อรีบเอ่ย “จะไปเทียบกับน้องสาวได้เยี่ยงไร น้องสาว พี่สะใภ้หวังดีกับน้องสาว...”
หนานกงมั่วเอ่ยขัดคำพูดของนางขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง “ไยตอนพี่สะใภ้ออกเรือนจึงไม่พาพี่น้องมาเป็นอนุด้วยล่ะเจ้าคะ ข้าว่า...เรือนของพี่ใหญ่ยังขาดอีกตั้งสองคน จะได้ช่
ตอน 85
บทที่ 85
ความงดงามหนึ่งเดียวของดอกโบตั๋น (1)
“นี่มันเรื่องอันใดกัน” เสียงของหนานกงชวี่ดังเข้ามา หลินซื่อตระหนกแทบลุกขึ้นยืน ใช้เวลาเนิ่นนานกว่าจะควบคุมสติตนให้สงบลงได้ เงยหน้ามองไปยังประตู หนานกงชวี่กำลังเดินเข้ามา ใบหน้าเยือกเย็น คิ้วคมขมวดมุ่น กวาดตามองหลินซื่อและหลินเย่ว์หลานที่ยืนหน้าซีดอยู
ตอน 86
บทที่ 86
ความงดงามหนึ่งเดียวของดอกโบตั๋น (2)
เจิ้งซื่อกัดฟัน “ยัยโง่หลินซื่อ” นางต้องการหาเรื่องให้หนานกงมั่วจริงๆ นั่นแหละ แต่ไม่คิดว่านางจะก่อความยุ่งยากตั้งแต่ครั้งแรก หากทำให้หนานกงมั่วรวมไปถึงหนานกงไหวโกรธ หมากอย่างหลินซื่อก็ต้องตัดทิ้งเสียแล้ว ทว่าเมื่อเปรียบกับการก่อความวุ่นวายเล็กๆ น้อย