ตอน 84
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 84 ความคิดไม่เข้าท่าของหลินซื่อ (4)
หลินซื่อรีบเอ่ย “จะไปเทียบกับน้องสาวได้เยี่ยงไร น้องสาว พี่สะใภ้หวังดีกับน้องสาว...”
หนานกงมั่วเอ่ยขัดคำพูดของนางขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง “ไยตอนพี่สะใภ้ออกเรือนจึงไม่พาพี่น้องมาเป็นอนุด้วยล่ะเจ้าคะ ข้าว่า...เรือนของพี่ใหญ่ยังขาดอีกตั้งสองคน จะได้ช่วย
ตอน 85
บทที่ 85 ความงดงามหนึ่งเดียวของดอกโบตั๋น (1)
“นี่มันเรื่องอันใดกัน” เสียงของหนานกงชวี่ดังเข้ามา หลินซื่อตระหนกแทบลุกขึ้นยืน ใช้เวลาเนิ่นนานกว่าจะควบคุมสติตนให้สงบลงได้ เงยหน้ามองไปยังประตู หนานกงชวี่กำลังเดินเข้ามา ใบหน้าเยือกเย็น คิ้วคมขมวดมุ่น กวาดตามองหลินซื่อและหลินเย่ว์หลานที่ยืนหน้าซีดอยู่ข
ตอน 86
บทที่ 86 ความงดงามหนึ่งเดียวของดอกโบตั๋น (2)
เจิ้งซื่อกัดฟัน “ยัยโง่หลินซื่อ” นางต้องการหาเรื่องให้หนานกงมั่วจริงๆ นั่นแหละ แต่ไม่คิดว่านางจะก่อความยุ่งยากตั้งแต่ครั้งแรก หากทำให้หนานกงมั่วรวมไปถึงหนานกงไหวโกรธ หมากอย่างหลินซื่อก็ต้องตัดทิ้งเสียแล้ว ทว่าเมื่อเปรียบกับการก่อความวุ่นวายเล็กๆ น้อยๆ