บทที่ 775 โง่เอง โทษผู้ใดได้เล่า (1)

สาวใช้ลังเลเล็กน้อย เอ่ย “คงจะไม่หรอกเจ้าค่ะ ได้ยินว่าฝ่าบาทมีเมตตา ตระกูลเฉินซื่อสัตย์ภักดีต่อฝ่าบาท...”

เฉินซื่อตาตื่นขึ้นมา “ถูกแล้ว...ตระกูลเฉินของพวกเราซื่อสัตย์ภักดีต่อฝ่าบาท จะไม่เป็นไรอย่างแน่นอน...แต่ว่า ตอนนี้พวกเราจะทำเช่นไร” นอกเมืองมีทหารนับแสนล้อ

บทที่ 776 โง่เอง โทษผู้ใดได้เล่า (2)

“เจ้าเป็นใคร” เฉินซื่อมองนางด้วยความระแวดระวัง

ใบหน้าของสาวใช้ผู้นั้นกลับไม่มีความอ่อนน้อมและความเคารพนบนอบอย่างสาวใช้ทั่วไป เพียงเอ่ยราบเรียบด้วยรอยยิ้มว่า “ใต้เท้าฉีให้บ่าวมาถามคุณหนูเฉิน คุณหนูเฉินไตร่ตรองดีแล้วหรือไม่”

“ไตร่ตรอง...ไตร่ตรองอันใด” เฉินซ

บทที่ 777 โง่เอง โทษผู้ใดได้เล่า (3)

หนานกงมั่วย่นคิ้ว หรือว่านางคิดมากไปเอง ด้วยความกล้าของเฉินซื่อ...ไม่เหมือนคนที่จะกล้าทำอันใดเช่นนี้

เกิดแสงวาบขึ้นมาในหัว หนานกงมั่วเอ่ยถาม “ตอนนี้น้องสาวอยู่ที่ใดหรือ”

สาวใช้คนนั้นท่าทางงุนงง “พระชายาซื่อจื่อลงมือทำน้ำแกงด้วยตนเองตรงไปหาพระชายาเยี่ยนอ๋องแล