บทที่ 73 อยากต่อยหน้าท่านมานานแล้ว (2)

“ยังไม่เข้ามาถวายพระพรจิ้งเจียงจวิ้นอ๋องและองค์หญิงฉังผิงอีก” หนานกงไหวเห็นบุตรีทั้งสองเดินเข้ามาจึงเอ่ยบอก

“ถวายพระพรองค์หญิง ถวายพระพรท่านอ๋องทั้งสองเพคะ” ทั้งสองรีบกล่าวถวายพระพร องค์หญิงฉังผิงเมื่อมองเห็นหนานกงมั่วก็เผยรอยยิ้มสวยออกมาทันใด ยื่นมือออกมา

บทที่ 74 อยากต่อยหน้าท่านมานานแล้ว (3)

“เจ้าเอาไปดูสิ” หนานกงไหวยื่นใบแสดงรายการสินสอดไปให้เจิ้งซื่อ เจิ้งซื่อรับมาอ่าน ไม่นานสีหน้าของนางพลันเปลี่ยนไป ไม่ใช่ว่านางไม่ดีใจที่ได้สินสอดมากมายเพียงนี้ แต่เพราะว่า...ครอบครัวที่ต้องรักษาหน้าตาต่างก็รู้ดี ครอบครัวเจ้าบ่าวมีสินสอดมากมายเพียงนี้ ฝ่ายเจ้

บทที่ 75 อยากต่อยหน้าท่านมานานแล้ว (4)

หนานกงมั่วตอบรับคำแสดงความยินดีของบรรดาหญิงสาวเหล่านั้นด้วยรอยยิ้ม พวกนางเห็นแก้มที่แดงขึ้นทว่าไม่มีท่าทางเขินอายของหนานกงมั่วยิ่งทำให้พวกนางต้องหัวเราะออกมา ความพึงพอใจที่มีต่อหนานกงมั่วมีมากขึ้น

รอจนถึงยามบ่ายเมื่อส่งแขกกลับไปจนหมดแล้ว ภาพลักษณ์ของหนานกง