บทที่ 677 เลื่อนขั้นอีกครั้ง (1)

เป็นเช่นนั้น กองทัพทหารม้าและกองธงปรากฏตัวเป็นกลุ่มดำทะมึนอยู่ที่ปลายทาง มองเห็นธงที่อยู่หน้าสุดนั้นมีตัวอักษร เยี่ยน ตัวใหญ่ๆ

“เยี่ยน..เยี่ยน...เยี่ยนอ๋อง...” หลังจากเอ่ยประโยคนั้น สิ่งที่ได้รับคือลมที่พัดเข้าสู่ปากที่อ้าค้างไว้ของเขา จนเกือบสำลัก พี่น้องด้าน

บทที่ 678 เลื่อนขั้นอีกครั้ง (2)

เยี่ยนอ๋องกระตุกมุมปาก สายตามองไปยังหวังป้าและหลูอวิ๋นเฟิงที่ยืนอยู่มุมหนึ่งของกระโจม เอ่ย “พวกเขาหรือ เรื่องของตระกูลหลูข้าต้องหารือกับหนิงอ๋องก่อน ที่เหลือคือเรื่องอันใดเล่า” เว่ยจวินมั่วเอ่ย “กองโจรพ่ะย่ะค่ะ” มองคิ้วที่ขมวดมุ่นของเยี่ยนอ๋อง หนานกงมั่วจึงหัวเราะ

บทที่ 679 เลื่อนขั้นอีกครั้ง (3)

หนานกงมั่วหันกลับมา มองเขาที่ดวงตาเป็นประกายอย่างขบขัน แม้จะแต่งงานแล้วแต่ก็ยังเป็นเด็ก คิ้วสวยเลิกขึ้น เอ่ยถาม “ไยพวกเจ้าจึงมาอยู่ที่นี่” เซียวเชียนจย่งเอ่ยอย่างภาคภูมิใจ “เสด็จพ่อบอกว่าแต่งงานแล้วก็กลายเป็นผู้ใหญ่แล้ว ต่อไปนี้หากเป็นเรื่องของกองทัพก็จะพาพวกเรามา