บทที่ 63 ลืมกินยาหรือกินยาเกินขนาด (1)

“เด็กดี เป็นคนอย่าลืมตน” นายหญิงใหญ่เซี่ยรู้ว่าทรัพย์สินของตระกูลเมิ่งที่เหลืออยู่นั้นครึ่งหนึ่งเมิ่งซื่อได้เก็บเอาไว้ในหนานกงมั่ว ยามนี้เห็นหนานกงมั่วมอบเงินในนามตระกูลเมิ่งแก่สำนักศึกษาตระกูลเซี่ย ยิ่งรู้สึกยินดีอยู่ในใจ แม้ว่าตระกูลเมิ่งจะไม่อยู่แล้ว ทว่

บทที่ 64 ลืมกินยาหรือกินยาเกินขนาด (2)

“เป็นอย่างไร กลับมาถึงจินหลิงก็หลายวันแล้วรู้สึกเช่นไรบ้าง” ชิมขนมไปด้วย พลางถามด้วยความสนใจไปด้วย

หนานกงมั่วตอบอย่างเกียจคร้าน “ไม่เลวเท่าใดนัก”

“ไม่เลวงั้นหรือ” เซี่ยเพ่ยหวนเลิกคิ้ว “เจิ้งฮูหยินกับคุณหนูรองหนานกงผู้นั้นดูไม่ได้เป็นคนจิตใจดีเท่าใดเลย

บทที่ 65 ลืมกินยาหรือกินยาเกินขนาด (3)

หนานกงมั่วหันไปมองหญิงสาวที่สวมอาภรณ์สีขาวตรงหน้าด้วยความแปลกใจ พยักหน้าตอบ “ข้าคือหนานกงมั่ว”

เซี่ยเพ่ยเหวินยิ้มเยาะ “หากมิใช่หญิงสาวชาวบ้านที่ไร้ความรู้ ทั่วทั้งเมืองหลวงต่างรู้กันว่าเซี่ยเพ่ยหวนนั้นมีดวงกินสามี ยังกล้ามาเข้าใกล้นางอีก หรือว่าเจ้าเองก็อย