บทที่ 62 เยี่ยมเยียนตระกูลเซี่ย เจอองค์หญิงครั้งแรก (4)

ทั้งสองจูงมือเดินเข้าประตูใหญ่ตระกูลเซี่ย เซี่ยเพ่ยหวนมารอที่ประตูสองตั้งนานแล้ว ด้านหลังมีหญิงสาวและเด็กๆ มากมายรุมล้อมอยู่ “มั่วเอ๋อร์”

“เพ่ยหวน ไม่เจอกันนานเลย”

เซี่ยเพ่ยหวนยิ้ม “ถ้าเจ้ายังไม่มาหาข้า ข้าจะหน้าด้านไปหาเจ้าที่จวนฉู่ก

บทที่ 63 ลืมกินยาหรือกินยาเกินขนาด (1)

“เด็กดี เป็นคนอย่าลืมตน” นายหญิงใหญ่เซี่ยรู้ว่าทรัพย์สินของตระกูลเมิ่งที่เหลืออยู่นั้นครึ่งหนึ่งเมิ่งซื่อได้เก็บเอาไว้ในหนานกงมั่ว ยามนี้เห็นหนานกงมั่วมอบเงินในนามตระกูลเมิ่งแก่สำนักศึกษาตระกูลเซี่ย ยิ่งรู้สึกยินดีอยู่ในใจ แม้ว่าตระกูลเมิ่งจะไม่อยู่แล้ว ทว่

บทที่ 64 ลืมกินยาหรือกินยาเกินขนาด (2)

“เป็นอย่างไร กลับมาถึงจินหลิงก็หลายวันแล้วรู้สึกเช่นไรบ้าง” ชิมขนมไปด้วย พลางถามด้วยความสนใจไปด้วย

หนานกงมั่วตอบอย่างเกียจคร้าน “ไม่เลวเท่าใดนัก”

“ไม่เลวงั้นหรือ” เซี่ยเพ่ยหวนเลิกคิ้ว “เจิ้งฮูหยินกับคุณหนูรองหนานกงผู้นั้นดูไม่ได้เป็นคนจิตใจดีเท่าใดเลย