บทที่ 625 กลืนไม่เข้าคายไม่ออก (2)

“อาจารย์อา ได้โปรด...” มองร่างที่อยู่ห่างออกไปสิบจั้ง หนานกงมั่วยังไม่ทันได้เอ่ยจนจบประโยค “ออมมือด้วย”

นับตั้งแต่ก้าวเท้าขึ้นเขามา เว่ยจวินมั่วก็ระแวดระวังอยู่ตลอดเวลา ดังนั้นเมื่อเห็นร่างที่พุ่งเข้ามาหาจึงไม่ได้แตกตื่นแต่อย่างใด คุณชายเสียนเกอเห็นสถานการณ์

บทที่ 626 ฉินของคุณชายเสียนเกอ (1)

กล่องสุดท้าย กลับเป็นดาบหนึ่งเล่ม หนานกงมั่วตกใจเล็กน้อย นั่นคือดาบหงหมิงที่พวกเขาได้มาจากจิ่นโจว หนานกงมั่วมีความสนใจต่อดาบแบบนี้ไม่มากนัก เดิมก็ยกให้เว่ยจวินมั่วเป็นคนจัดการ ไม่รู้ว่าเว่ยจวินมั่วเอาไปทำอันใด เดิมทีคิดว่าคงจะมอบให้แก่เยี่ยนอ๋อง แต่ไม่คิดว่าจะมา

บทที่ 627 ฉินของคุณชายเสียนเกอ (2)

หลิ่วหันเอ่ย “ฮูหยินกล่าวหนักไปแล้วเจ้าค่ะ หลายวันมานี้โชคดีที่มีเหลียนซิง” ชวีเหลียนซิงไม่ได้มาโยวโจวพร้อมกับพวกเขา ชวีเหลียนซิงไม่มีวรยุทธ์ และฐานะของนางก็ไม่สะดวกหากต้องเดินทางจึงต้องอยู่ที่หลิงโจว รอจนเรื่องราวสงบลงจึงได้มาโยวโจว ชวีเหลียนซิงอาจไม่เก่งเรื่อง