บทที่ 610 การพระราชทานสมรสอย่างไม่คาดคิด (1)

ชายในชุดคลุมสีดำก็คือกงอวี้เฉินที่หายไประยะเวลาหนึ่ง กงอวี้เฉินส่งเสียงหยัน เอ่ยเสียงเข้ม “เตรียมม้า ข้าจะกลับราชสำนักเป่ยหยวน”

“เจ้าสำนัก ร่างกายของท่าน...” ชายชุดดำเอ่ยด้วยท่าทีลังเล นับตั้งแต่ต่อสู้กับเว่ยจวินมั่วครั้งนั้น ร่างกายของกงอวี้เฉินก็

บทที่ 611 การพระราชทานสมรสอย่างไม่คาดคิด (2)

“ฮือๆ...เว่ยฮูหยิน ท่านให้ผู้บังคับการกองพันเว่ยไปคิดบัญชีกับท่านพ่อของข้าเองได้หรือไม่” เซวียปินที่ออกมาจากสนามรบวิ่งล้มลุกคลุกคลานอย่างน่าสงสารมาอยู่ตรงหน้าหนานกงมั่ว หนานกงมั่วพินิจมองใบหน้าหล่อเหลาที่พยายามบีบน้ำตาแต่ก็ไม่มีน้ำตา เลิกคิ้วเอ่ยด้วยร

บทที่ 612 ภรรยาและอนุภรรยา (1)

ทั้งสองหันกลับไป เห็นชายผู้หนึ่งพกดาบวิ่งเข้ามาหาอย่างรีบร้อน เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่คนในกองทัพ

“มีเรื่องอันใด”

ผู้มาใหม่ยกแสดงป้ายถ่ายทอดคำสั่งในมือ เอ่ยเสียงเข้ม “ท่านอ๋องมีรับสั่ง เชิญคุณชายและฮูหยินกลับโยวโจวทันทีขอรับ”

ทั้งสองมองสบตากัน ดวงตาฉายแววงุนงง