บทที่ 596 มีคนคอยคุ้มหัวย่อมจัดการอันใดก็ง่าย (1)

“ฮูหยินเขาเป็นเช่นไรหรือ” ผู้บังคับการกองร้อยเหยียนเอ่ยถามอย่างเป็นกังวล

หนานกงมั่วก้มหน้าลงไปตรวจชีพจร สูดหายใจลึก ยื่นมือไปจับดูตำแหน่งที่ถูกธนูปักเข้าไป คิ้วขมวดขึ้น เอ่ย “ไม่ตรงหัวใจ แต่ยังนับว่าอันตราย”

ผู้บังคับการเหยียนผิดหวังเล็กน้

บทที่ 597 มีคนคอยคุ้มหัวย่อมจัดการอันใดก็ง่าย (2)

“ผู้บังคับการกองร้อยเว่ยและเว่ยฮูหยินอยู่หรือไม่” ในขณะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียด ด้านนอกประตูพลันมีเสียงดังขึ้น มองเห็นชายคนหนึ่งท่าทางคล้ายราชองครักษ์ยืนอยู่หน้าประตูกำลังมองมาที่พวกเขา เว่ยจวินมั่วลุกขึ้น “มีเรื่องอันใด”

ราชองครักษ์รีบเอ่ยตอบ

บทที่ 598 สั่งสอนมัน (1)

“พ่ะย่ะค่ะ ท่านอ๋อง” ทั้งสามเอ่ยโดยพร้อมเพรียง

เยี่ยนอ๋องชี้ไปยังหนานกงมั่วและเว่ยจวินมั่วที่นั่งอยู่ด้านข้าง เอ่ย “ท่านจู ให้กองกำลังของจวินมั่วสองคนนั้นมาเถิด คนหนุ่มต้องฝึกฝนให้มาก อย่าปล่อยให้เขาสบายเกินไป”

“...” ท่านอ๋อง ต้องการให้โอกาสหลานชายได้สร้างความดีค