บทที่ 595 กำจัดศัตรูกำจัดแม่ทัพเสียก่อน (3)

ในยามที่แม่ทัพอันหย่วนกำลังจะออกคำสั่งยิงธนูอีกครั้ง ทั้งสองก็หายออกไปจากสายตาแล้ว

“น่าชิงชังยิ่งนัก”

เว่ยจวินมั่วอยู่ในชุดเครื่องแบบกองทัพสีดำหาตัวยาก แต่หนานกงมั่วที่อยู่ในชุดสีฟ้าอ่อนนั้นมองหาได้ง่าย แม่ทัพอันหย่วนมองหนานกงมั่วที่ปะปนอยู่ในกล

บทที่ 596 มีคนคอยคุ้มหัวย่อมจัดการอันใดก็ง่าย (1)

“ฮูหยินเขาเป็นเช่นไรหรือ” ผู้บังคับการกองร้อยเหยียนเอ่ยถามอย่างเป็นกังวล

หนานกงมั่วก้มหน้าลงไปตรวจชีพจร สูดหายใจลึก ยื่นมือไปจับดูตำแหน่งที่ถูกธนูปักเข้าไป คิ้วขมวดขึ้น เอ่ย “ไม่ตรงหัวใจ แต่ยังนับว่าอันตราย”

ผู้บังคับการเหยียนผิดหวังเล็กน้

บทที่ 597 มีคนคอยคุ้มหัวย่อมจัดการอันใดก็ง่าย (2)

“ผู้บังคับการกองร้อยเว่ยและเว่ยฮูหยินอยู่หรือไม่” ในขณะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียด ด้านนอกประตูพลันมีเสียงดังขึ้น มองเห็นชายคนหนึ่งท่าทางคล้ายราชองครักษ์ยืนอยู่หน้าประตูกำลังมองมาที่พวกเขา เว่ยจวินมั่วลุกขึ้น “มีเรื่องอันใด”

ราชองครักษ์รีบเอ่ยตอบ