ตอน 592
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 592 ผู้บังคับบัญชาป่านเถื่อนและฮูหยินที่ป่าเถื่อนของเขา (2)
หนานกงมั่วเองเดิมไม่ใช่คนที่จะยอมรับความยากลำบากได้โดยไม่ต่อต้านหรือขัดขืน แม้นางไม่ชอบถูกหาเรื่อง ทว่านางคิดว่าตนเองมีวรยุทธ์ไม่ควรไปเอาเรื่องกับคนธรรมดาเหล่านั้น ทว่านี่ก็ไม่ใช่สิ่งที่นางจะยอมให้ใครมาหาเรื่องนางถึงที่ได้ นับตั้งแ
ตอน 593
บทที่ 593 กำจัดศัตรูกำจัดแม่ทัพเสียก่อน (1)
“ไปกันเถิด” หนานกงมั่วเคลื่อนไหวรวดเร็ว เดิมก็ไม่มีสิ่งใดที่ต้องนำติดตัวไปสนามรบด้วย หนานกงมั่วเตรียมของจำเป็นที่ต้องใช้ในสงครามเอาไว้ในห้องเรียบร้อยตั้งนานแล้ว เพียงเข้าไปหยิบมาก็เท่านั้น เมื่อออกมาคนทั้งเขตทหารก็กำลังเตรียมตัวออกเดินทาง
เว่ยจวินมั
ตอน 594
บทที่ 594 กำจัดศัตรูกำจัดแม่ทัพเสียก่อน (2)
หนานกงมั่วยิ้มบาง เอ่ย “ท่านขุนพลชมเกินไปแล้ว”
นายทหารชั้นสูงผู้นั้นส่ายหน้า มองไปตามสายตาของหนานกงมั่ว มองเห็นชายหนุ่มผู้ไร้เทียมทานไม่อาจมีใครสู้เขาได้อยู่กลางสนามรบ เลิกคิ้ว เอ่ย “นั่นคือผู้บังคับการเว่ยหรือ” แม้ไม่เคยพูดคุยกับเว่ยจวินมั่วมาก่อน