บทที่ 577 คนที่ใช้เส้นสายย่อมไร้ซึ่งอนาคตที่มั่นคง (1)

หากเป็นเมื่อก่อน การถูกมองด้วยสายตาที่สงสัยและถากถางเช่นนี้คงจะทำให้เซียวเชียนชื่อรู้สึกละอายใจจนแทบจะทนไม่ไหวเสียด้วยซ้ำ แต่วันนี้สีหน้าท่าทีของเซียวเชียนชื่อกลับดูสุขุมและหนักแน่นกว่าที่ผ่านมาอย่างเห็นได้ชัด เขาหันไปสนทนากับน้องชายและพระชายา

บทที่ 578 คนที่ใช้เส้นสายย่อมไร้ซึ่งอนาคตที่มั่นคง (2)

“พี่สะใภ้สามก็ค่อยๆ สอนนางก็เป็นพอ พระชายาซื่อจื่อเองก็เป็นคนที่ฉลาดหัวไว” องค์หญิงฉังผิงพูดขึ้น

พระชายาเยี่ยนอ๋องได้ยินแล้วก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ “ข้ากลัวว่านางจะฉลาดเกินไปน่ะสิ” สตรีที่มาจากตระกูลสูงศักดิ์ย่อมมีความคิดที่แยบยลและซับซ้อนมาก

บทที่ 579 ก็แค่เรื่องแม่สามีกับลูกสะใภ้ (1)

“เรือนต่อเติมไปถึงไหนแล้วหรือ” หนานกงมั่วถามขึ้น

ลิ่นฉังเฟิงทอดถอนใจอย่างแผ่วเบา จากนั้นจึงเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงที่เสียดายว่า “แม่นางมั่ววิสัยทัศน์ดีเสียจริง ใครจะไปคิดว่าพื้นที่เช่นโยวโจวจะซ่อนธารน้ำพุร้อนไว้มากมายขนาดนี้ หากสามารถสร้างเรือนไว้ในที่แห่