บทที่ 576 ยกพวกตีกัน (2)

เซียวเชียนจย่งจ้องมองคนที่ยืนอยู่เบื้องหน้าตาเขม็ง จากนั้นก็พูดขึ้นเสียงเบาว่า “พวกเขาบอกว่าพี่ใหญ่ของข้าเป็นคนขี้ขลาดตาขาว ไม่เอาไหน”

คนที่ยืนอยู่ตรงข้ามต่างก็พากันก้มหน้าลง หนานกงมั่วเห็นว่าเหล่าบรรดาเด็กหนุ่มที่อายุแค่สิบเจ็ดสิบแปดปีต่างก็รู้ตัวดี คงเพราะคนเหล่านี้

บทที่ 577 คนที่ใช้เส้นสายย่อมไร้ซึ่งอนาคตที่มั่นคง (1)

หากเป็นเมื่อก่อน การถูกมองด้วยสายตาที่สงสัยและถากถางเช่นนี้คงจะทำให้เซียวเชียนชื่อรู้สึกละอายใจจนแทบจะทนไม่ไหวเสียด้วยซ้ำ แต่วันนี้สีหน้าท่าทีของเซียวเชียนชื่อกลับดูสุขุมและหนักแน่นกว่าที่ผ่านมาอย่างเห็นได้ชัด เขาหันไปสนทนากับน้องชายและพระชายา

บทที่ 578 คนที่ใช้เส้นสายย่อมไร้ซึ่งอนาคตที่มั่นคง (2)

“พี่สะใภ้สามก็ค่อยๆ สอนนางก็เป็นพอ พระชายาซื่อจื่อเองก็เป็นคนที่ฉลาดหัวไว” องค์หญิงฉังผิงพูดขึ้น

พระชายาเยี่ยนอ๋องได้ยินแล้วก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ “ข้ากลัวว่านางจะฉลาดเกินไปน่ะสิ” สตรีที่มาจากตระกูลสูงศักดิ์ย่อมมีความคิดที่แยบยลและซับซ้อนมาก