บทที่ 542 ข่มขู่ (1)

สาวใช้ที่หน้าประตูได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวจึงรีบถือโคมไฟออกมา “แม่นาง เกิดอันใดขึ้นเจ้าคะ” จื่อเยียนยื่นมือไปรับโคมไฟจากสาวใช้มา ก้าวเดินออกไปด้านนอกสองก้าว ตอนนั้นเองจึงเห็นร่างของคนด้านนอกได้ชัดเจน

ด้านในกล่องสีดำ หร่วนอวี้จือนอนขดตัวอยู่กับพื้น ใบหน้าที่เคยหล่อเหลาเปร

บทที่ 543 ข่มขู่ (2)

คนคนนั้นพูดไม่ออกทันใด แน่นอนว่าไม่ใช่ ต่อให้เว่ยจวินมั่วสังหารคนสำคัญมากเพียงใด แน่นอนว่าอย่างไรก็ไม่อาจเทียบได้กับโทษกบฏ แต่ว่า...ฝ่าบาทสั่งให้เขาฟังให้ชัดเจนว่าจวิ้นจู่และคุณชายเว่ยพูดจาอันใดกัน หนานกงมั่วเม้มริมฝีปากยิ้มบาง เอ่ย “ข้ารู้ว่าท่านเองก็ฟังคำสั่งจากเบื้องบน ข้

บทที่ 544 ข่มขู่ (3)

“ครั้งนี้ เขาสามารถวางแผนได้แยบยลเพียงนี้ ดูแคลนเขาแล้วจริงๆ” เว่ยจวินมั่วเอ่ย

หนานกงมั่วเอ่ยเสียงเข้ม “คิดว่าเพียงเซียวเชียนเยี่ยคงคิดแผนที่แยบยลเช่นนี้ออกมาไม่ได้ แต่หากมีตาเฒ่าที่อยู่ข้างกายเขาเหล่านั้น...” อย่าได้ดูถูกตาเฒ่าสองคนที่ถูกพวกเขาเกลียดกว่าใครในโลกนั่นเชียว