บทที่ 536 พวกเขาดูไม่สบายนัก ข้าก็วางใจแล้ว (3)

หนานกงมั่วหันกลับมามองเขา ยิ้มจนตาหยี “อ้อ มาดูว่าพวกเขาเป็นอย่างไรบ้าง”

“เช่นนั้นเจ้าคิดว่าเป็นเยี่ยงไร” จิ้นจั๋วเอ่ยถามอย่างแปลกใจ

“เห็นว่าพวกเขาไม่สบายนัก ข้าก็วางใจแล้ว” หนานกงมั่วเอ่ยตอบท่าทางจริงจัง

“ชั่วร้าย”

“น้อมรับคำชม” ห

บทที่ 537 เกิดเรื่อง ฆาตกร (1)

หนานกงมั่วเอ่ยขอบคุณจากนั้นจึงลุกขึ้น หันกลับมาเผชิญหน้ากับหันหมิ่น เอ่ยเสียงเรียบ “ใต้เท้าหัน ท่านยังไม่ตอบคำถามของข้าที่เป็นจวิ้นจู่เลย”

หันหมิ่นส่งเสียงหยัน “ไร้ซึ่งความแค้น วันนี้ข้าเองก็เพิ่งเคยเจอจวิ้นจู่”

หนานกงมั่วพยักหน้า เลิกคิ้ว “เช่นนั้นคงประหลาดแ

บทที่ 538 เกิดเรื่อง ฆาตกร (2)

ยืนอยู่ข้างกายเว่ยจวินมั่ว หนานกงมั่วเอ่ย “เช่นนั้น ฝ่าบาท...หม่อมฉันไม่ต้องหย่าแล้วใช่หรือไม่เพคะ”

“...” หากข้าบอกว่าไม่ใช่ เจ้าคิดจะพุ่งเข้ามาต่อสู้กับท่านโจวสามร้อยกระบวนท่าเลยหรือไม่ กระแอมไอเบาๆ แล้วเซียวเชียนเยี่ยจึงเอ่ย “จวิ้นจู่ทำคุณงามความดีแก่บ้านเมื