ตอน 521
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 521 ต่อสู้ (3)
“หุบปาก!” เซียวเชียนเยี่ยมองเซียวฉุนด้วยอารมณ์โมโห กัดฟันแล้วจึงเอ่ย “บัลลังก์ของเรา คือบัลลังก์ที่เสด็จปู่เขียนราชโองการมอบให้เราด้วยตัวเอง ได้ครอบครองบัลลังก์อย่างไม่ถูกต้องอันใดกัน ”
“ช่างเสแสร้งเก่งเสียจริง” เซียวฉุนเอ่ยอย่างเรียบเฉย ราวกับหยอกล้อหนูตัวน้อยในกำมือ
ตอน 522
บทที่ 522 ความจริงที่ตระกูลเมิ่งถูกกวาดล้าง
หนานกงมั่วพิจารณามองหนานกงไหวตั้งแต่หัวจรดเท้า ราวกับกำลังคิดว่าเขาเอ่ยจริงหรือล้อเล่น จากนั้นจึงส่ายหน้า “ขอโทษท่านพ่อด้วย ข้าทำไม่ได้เจ้าค่ะ”
“ว่าไงนะ”
หนานกงมั่วหยิบจดหมายออกมาจากแขนเสื้อ ถอนหายใจ “ว่ากันว่าเสือร้ายไม่กินลูกตัวเอง แต่เกรงว่
ตอน 523
บทที่ 523 เนรคุณ สวมเขา (1)
หนานกงชวี่เอ่ยเสียงเรียบเฉย “หากท่านพ่อรู้แล้วว่าสิ่งของของท่านอยู่ในมือข้า แล้วไยยังเสแสร้งทำเป็นไม่รู้”
“หุบปาก” สีหน้าของหนานกงไหวเปลี่ยนไป เอ่ยอย่างเคร่งขรึม
หนานกงชวี่ยิ้มแปลกประหลาด มองไปที่หนานกงไหวแล้วจึงเอ่ย “ท่านพ่อตื่นตระหนกเพียงนี้...กลัวหรือขอรับ คิ