ตอน 521
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
ต่อสู้ (3)
“หุบปาก!” เซียวเชียนเยี่ยมองเซียวฉุนด้วยอารมณ์โมโห กัดฟันแล้วจึงเอ่ย “บัลลังก์ของเรา คือบัลลังก์ที่เสด็จปู่เขียนราชโองการมอบให้เราด้วยตัวเอง ได้ครอบครองบัลลังก์อย่างไม่ถูกต้องอันใดกัน ”
“ช่างเสแสร้งเก่งเสียจริง” เซียวฉุนเอ่ยอย่างเรียบเฉย ราวกับหยอกล้อหนูตัวน้อยในกำมื
ตอน 522
ความจริงที่ตระกูลเมิ่งถูกกวาดล้าง
หนานกงมั่วพิจารณามองหนานกงไหวตั้งแต่หัวจรดเท้า ราวกับกำลังคิดว่าเขาเอ่ยจริงหรือล้อเล่น จากนั้นจึงส่ายหน้า “ขอโทษท่านพ่อด้วย ข้าทำไม่ได้เจ้าค่ะ”
“ว่าไงนะ”
หนานกงมั่วหยิบจดหมายออกมาจากแขนเสื้อ ถอนหายใจ “ว่ากันว่าเสือร้ายไม่กินลูกตัวเอง แต่เกรง
ตอน 523
เนรคุณ สวมเขา (1)
หนานกงชวี่เอ่ยเสียงเรียบเฉย “หากท่านพ่อรู้แล้วว่าสิ่งของของท่านอยู่ในมือข้า แล้วไยยังเสแสร้งทำเป็นไม่รู้”
“หุบปาก” สีหน้าของหนานกงไหวเปลี่ยนไป เอ่ยอย่างเคร่งขรึม
หนานกงชวี่ยิ้มแปลกประหลาด มองไปที่หนานกงไหวแล้วจึงเอ่ย “ท่านพ่อตื่นตระหนกเพียงนี้...กลัวหรือขอรับ