บทที่ 501 ขอหย่าสามี

“ท่านอ๋อง!” มองดูเซียวฉุนจะเดินจากไป เว่ยหงเฟยก็กังวลขึ้นมา “ท่านอ๋อง ท่านยังพูดไม่จบเลยพ่ะย่ะค่ะ”

เซียวฉุนถอนหายใจแล้วจึงเอ่ย “ข้าลืมไปแล้ว” พลางโบกมือ นำคนถอยออกไปจนหมด เว่ยจวินมั่วกล่าวได้ถูกต้อง เขาเป็นคนไร้ค่าจริงๆ เสียด้วย กับแค่ผู้หญิงยังรับมือไม่ได้แล้วจะมีประโยชน

บทที่ 502 คลื่นใต้น้ำ (1)

“องค์หญิง พู่กันกับแท่นหมึกมาแล้วเพคะ” บ่าวรับใช้ที่เพิ่งออกไปพลันกลับมาพร้อมกับพู่กัน กระดาษ และแท่นหมึกอย่างเหนื่อยหอบ องค์หญิงฉังผิงไม่รีบร้อน รอคำตอบของเว่ยหงเฟยอย่างใจเย็น

“ไม่มีทาง” เว่ยหงเฟยกัดฟันเอ่ย

หนานกงมั่วเลิกคิ้วแล้วยิ้มเบาๆ “ดูเหมือนว่าจิ้งเจียงจวิ้

บทที่ 503 คลื่นใต้น้ำ (2)

นับตั้งแต่เว่ยจวินมั่วสามารถแก้ปัญหาของเซียวเชียนจย่งได้อย่างง่ายดาย เซียวเชียนชื่อก็รู้สึกนับถือพี่ชายผู้นี้มากขึ้น หากมีเรื่องสงสัยในใจก็เต็มใจจะเอ่ยถาม แม้ว่าพี่ชายผู้นี้จะดูเย็นชาอยู่บ้าง แต่เซียวเชียนชื่อรู้สึกสบายใจเมื่ออยู่กับเขามากกว่าน้องชายทั้งสอง เซียวเชียนเห