บทที่ 497 ความโกรธของผู้สืบทอดคังอ๋อง (3)

เว่ยจวินมั่วส่งสายตาสื่อว่าโง่เง่าให้เขา คร้านเกินกว่าจะพูดเรื่องไร้สาระกับเขาต่อ ผู้สืบทอดคังอ๋องยักไหล่ เอ่ย “เอาเถิด เรื่องเพียงแค่นี้ย่อมไม่มีปัญหาอันใด แต่...ท่านยังวางแผนจะอยู่ในจินหลิงต่อหรือ ข้าได้ยินมาว่าความสัมพันธ์ของท่านกับเซียวเชียนเยี่ยไม่ค่อ

บทที่ 498 หย่าหรือหนังสือหย่า (1)

หร่วนอวี้จือหัวเราะหยัน เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้สนใจ

จูชูอวี้เองก็ไม่มีอารมณ์จะโต้เถียงกับเขามากนัก เงยหน้าขึ้นมองตำหนักคังอ๋องที่อยู่เบื้องหน้าแล้วขมวดคิ้ว “ในเมื่อเว่ยซื่อจื่อและซิงเฉิงจวิ้นจู่มาแล้ว ฉะนั้นดูเหมือนว่าเราไม่จำเป็นต้องเข้าไปแล้วล่ะ”

หร่วนอวี้จือข

บทที่ 499 หย่าหรือหนังสือหย่า(2)

นางถอนหายใจ “ดูเหมือนว่าคงมีเพียงเสด็จแม่เท่านั้นที่รู้ว่าความจริงเป็นอย่างไร”

เว่ยจวินมั่วกล่าวว่า “เสด็จแม่ไม่อยากบอก ก็ไม่จำเป็นต้องถาม”

หนานกงมั่วพยักหน้า นึกถึงคำพูดขององค์หญิงฉังผิงและสีหน้าท่าทางของนางในขณะนั้น แน่ใจมากขึ้นแล้วว่าจะต้องมีความลับที่ไม่มีใค