บทที่ 495 ความโกรธของผู้สืบทอดคังอ๋อง (1)

น่าเสียดายที่เว่ยจวินมั่วดูเหมือนจะเป็นเช่นนี้มาตั้งแต่เกิด เขาเป็นคนไม่คุยโวโอ้อวดหรือยโสโอหัง ทว่าต่อให้เขาจะนั่งคุกเข่าบนพื้นก็ไม่ทำให้คนรู้สึกว่าเขานอบน้อมเลยแม้แต่น้อย

“กระหม่อมเว่ยจวินมั่ว ถวายบังคมฝ่าบาท” เว่ยจวินมั่วประสานมือคำนับอย่างเรียบเฉย

ใ

บทที่ 496 ความโกรธของผู้สืบทอดคังอ๋อง (2)

เว่ยจวินมั่วส่ายศีรษะ เอ่ย “เสด็จแม่ ไม่ต้องทำเช่นนั้นหรอก เรื่องนี้ลูกจัดการกับผู้สืบทอดคังอ๋องเองก็เพียงพอแล้ว ไม่ถึงขั้นต้องรบกวนคังอ๋องขอรับ” ตราบใดที่คังอ๋องไม่ได้โง่ เขาไม่มีวันแตกหักกับเยี่ยนอ๋องเพียงเพราะลูกนางสนมคนเดียวแน่ ยามนี้ฮ่องเต้พระองค์ใหม่เ

บทที่ 497 ความโกรธของผู้สืบทอดคังอ๋อง (3)

เว่ยจวินมั่วส่งสายตาสื่อว่าโง่เง่าให้เขา คร้านเกินกว่าจะพูดเรื่องไร้สาระกับเขาต่อ ผู้สืบทอดคังอ๋องยักไหล่ เอ่ย “เอาเถิด เรื่องเพียงแค่นี้ย่อมไม่มีปัญหาอันใด แต่...ท่านยังวางแผนจะอยู่ในจินหลิงต่อหรือ ข้าได้ยินมาว่าความสัมพันธ์ของท่านกับเซียวเชียนเยี่ยไม่ค่อ