บทที่ 471 พบกับฉินซีอีกครั้ง

“ท่านผู้บัญชาการเซี่ยและไต้เท้าเหอใช่หรือไม่”

“ใช่ขอรับ กงกง [1] ผู้นี้คือ”

เสียงแหลมของขันทีผู้นั้นเอ่ยตอบ “ฝ่าบาทมีพระบัญชา เรียกท่านทั้งสองเข้าเฝ้าตอนนี้ขอรับ”

“พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมรับบัญชา” แม้จะแปลกใจ ทว่าทั้งสองยังคงเอ่ยตอบรับอย่างพร้อมเพรียง เพียงแต่ในมุม

บทที่ 472 การเจรจาต่อรอง ตาต่อตา ฟันต่อฟัน

“ซีเอ๋อร์” หนานกงมั่วมองไปยังฉินซี ใบหน้าที่เคยซูบผอมซีดเซียวยามนี้ยังคงซูบผอม ทว่าสีหน้ากลับมีสีชมพูระเรื่อขึ้นมาบ้าง ไม่ได้ซีดขาวเหมือนที่เคยเป็นมา หนานกงมั่วยื่นมือไปกดดูชีพจรที่ข้อมือของนาง พยักหน้าอย่างพึงพอใจ “ไม่เลว ดูเหมือนช่วงนี้จะดูแลตัวเองเป็นอย

บทที่ 473 ไว้หน้าแล้วกลับไม่รับ (1)

“จวิ้นจู่มาครั้งนี้...เพราะเรื่องอันใดหรือ” เนิ่นนาน นายท่านตระกูลฉินจึงเอ่ยถามออกมา

หนานกงมั่วเลิกคิ้ว มองนายท่านตระกูลฉินด้วยรอยยิ้ม หากนายท่านตระกูลฉินไม่รู้ว่านางมาเพื่ออันใดจะยอมมาพบนางได้เยี่ยงไรกัน เพียงแต่การเป็นผู้นำตระกูลใหญ่ แม้นายท่านตระกูลฉินจะดูสุ