บทที่ 470 โดนบังคับให้ติดกับดัก (3)

จิ้นจั๋วเอ่ย “ต่อให้เขาไม่ส่งคนมาลอบสังหาร ก็สามารถหาเรื่องเจ้าได้ตลอดเวลา”

หนานกงมั่วเอ่ย “ตอนนี้คนที่คอยหาเรื่องเขานั้นมีมากกว่า”

“ก็ยังคงคำเดิม ว่าเจ้าไม่ไปอย่างนั้นหรือ” จิ้นจั๋วเอ่ยอย่างฉุนเฉียว เขารับปากเว่ยจวินมั่วว่าจะคุ้มกันหนานกงมั่ว หากเกิดสิ่งใดขึ

บทที่ 471 พบกับฉินซีอีกครั้ง

“ท่านผู้บัญชาการเซี่ยและไต้เท้าเหอใช่หรือไม่”

“ใช่ขอรับ กงกง [1] ผู้นี้คือ”

เสียงแหลมของขันทีผู้นั้นเอ่ยตอบ “ฝ่าบาทมีพระบัญชา เรียกท่านทั้งสองเข้าเฝ้าตอนนี้ขอรับ”

“พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมรับบัญชา” แม้จะแปลกใจ ทว่าทั้งสองยังคงเอ่ยตอบรับอย่างพร้อมเพรียง เพียงแต่ในมุม

บทที่ 472 การเจรจาต่อรอง ตาต่อตา ฟันต่อฟัน

“ซีเอ๋อร์” หนานกงมั่วมองไปยังฉินซี ใบหน้าที่เคยซูบผอมซีดเซียวยามนี้ยังคงซูบผอม ทว่าสีหน้ากลับมีสีชมพูระเรื่อขึ้นมาบ้าง ไม่ได้ซีดขาวเหมือนที่เคยเป็นมา หนานกงมั่วยื่นมือไปกดดูชีพจรที่ข้อมือของนาง พยักหน้าอย่างพึงพอใจ “ไม่เลว ดูเหมือนช่วงนี้จะดูแลตัวเองเป็นอย