ตอน 467
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 467 ลอบสังหาร (3)
หนานกงมั่วกระตุกมือเบาๆ ผ้าไหมจึงหลุดออกจากข้อมือของเว่ยหงเฟย ขณะเดียวกันองค์หญิงฉังผิงก็เดินเข้าไปในจวนเยี่ยนอ๋องแล้ว ชั่วพริบตาพลันมองไม่เห็นแม้แต่เงา หนานกงมั่วส่งสัญญาณให้องครักษ์เฝ้าประตูปิดประตูลง ประตูจวนเยี่ยนอ๋องส่วนในปิดลงต่อหน้าต่อหน้า
เว่ยหงเฟยส่งเสียงเย็น ก้าว
ตอน 468
บทที่ 468 โดนบังคับให้ติดกับดัก (1)
วางกระดาษเขียนจดหมายให้เรียบ หนานกงมั่วยิ้มบางพลางหยิบพู่กันขึ้นมา ห้องหนังสือที่เงียบสงัดได้ยินแม้เสียงเปลวเทียนวูบไหว
หนานกงมั่วยกมือขึ้นมา พู่กันในมือพุ่งออกไปราวกับลูกธนู ทะลุหน้าต่างออกไปยังความมืดด้านนอก ได้ยินเสียงดังจากด้านนอก ราวกับเสียงบางสิ่งบางอย่า
ตอน 469
บทที่ 469 โดนบังคับให้ติดกับดัก (2)
มองศพที่อยู่บนพื้น องค์หญิงฉังผิงใบหน้าซีดขาว “อู๋สยา เจ้าบาดเจ็บหรือไม่”
หนานกงมั่วรีบเดินเข้าไปหา ประคององค์หญิงฉังผิง เอ่ย “เสด็จแม่ มาได้เยี่ยงไรเพคะ”
องค์หญิงฉังผิงทั้งรีบทั้งตกใจ “ฝั่งนี้เสียงดังเพียงนั้น ข้าจะไม่มาได้เยี่ยงไร บาดเจ็บหรือไม่ องครักษ์ในจ