บทที่ 446 ฮ่องเต้สวรรคต (1)

เซียวฉุนยิ้ม “อ้อ ข้าเพียงอยากบอกเสด็จพี่ พระองค์ไม่ต้องกังวลว่าหลังจากที่พระองค์สวรรคตแล้วบรรดาโอรสของพระองค์จะทำเรื่องอันใด อย่างน้อย...เยี่ยนอ๋องและฉีอ๋องหากมีชีวิตของหลานชายเข้ามาเกี่ยวข้องพวกเขาคงไม่กล้าทำอันใด เพื่อบุตรชายองค์หญิงฉังผิงเองก็คงไม่กล้าเอ่ยอันใด ดังน

บทที่ 447 ฮ่องเต้สวรรคต (2)

“ฝ่าบาทมอบให้จวิ้นจู่หรือ”

หนานกงมั่วลังเลอยู่ชั่วครู่ สุดท้ายจึงพยักหน้า พระสนมหลินกุ้ยเฟยไตร่ตรองอยู่ชั่วครู่ เอ่ย “จวิ้นจู่ถามข้าว่าฝ่าบาทเคยประทานสิ่งใดให้ข้าหรือไม่ คิดว่าฝ่าบาทคงให้เจ้ามาหาข้า จวิ้นจู่ขอข้าลองคิดทบทวน...” พระสนมหลินกุ้ยเฟยเดินเข้ามาย่อตัวลงด้านข้

บทที่ 448 ฮ่องเต้สวรรคต (3)

“เสด็จอาหรือ” องค์หญิงฉังผิงเอ่ยด้วยความตกใจ

หนานกงมั่วถอนหายใจ เอ่ย “ฝ่าบาททรงมีราชโองการแต่งตั้งเย่ว์จวิ้นอ๋องขึ้นเป็นหวงไท่ซุน [1] แล้วเพคะ แม้ว่ายังไม่ไม่ได้ดำเนินการในท้องพระโรง แต่ว่า...ตามกฎแล้ว ยามนี้ฝ่าบาทและองค์รัชทายาทต่างก็ไม่อยู่แล้ว อีกไม่นานเย่ว์จวิ้นอ