บทที่ 445 การเปลี่ยนแปลงอันน่าตกใจในวังหลวง (3)

หนานกงมั่วเอ่ย “ท่านอ๋องสร้างเรื่องใหญ่เพียงนี้ หากหม่อมฉันยังเล่นเหลวไหลอยู่คงละอายต่อท่านอ๋องแล้วมิใช่หรือ หม่อมฉันรู้ว่าท่านอ๋องมีคนของหอธาราคอยคุ้มกัน แต่ว่า...พระองค์มั่นใจมากเพียงใดว่าจะรอดพ้นไปจากมือของหม่อมฉันได้”

“ว่าอย่างไรนะ”

หนานกง

บทที่ 446 ฮ่องเต้สวรรคต (1)

เซียวฉุนยิ้ม “อ้อ ข้าเพียงอยากบอกเสด็จพี่ พระองค์ไม่ต้องกังวลว่าหลังจากที่พระองค์สวรรคตแล้วบรรดาโอรสของพระองค์จะทำเรื่องอันใด อย่างน้อย...เยี่ยนอ๋องและฉีอ๋องหากมีชีวิตของหลานชายเข้ามาเกี่ยวข้องพวกเขาคงไม่กล้าทำอันใด เพื่อบุตรชายองค์หญิงฉังผิงเองก็คงไม่กล้าเอ่ยอันใด ดังน

บทที่ 447 ฮ่องเต้สวรรคต (2)

“ฝ่าบาทมอบให้จวิ้นจู่หรือ”

หนานกงมั่วลังเลอยู่ชั่วครู่ สุดท้ายจึงพยักหน้า พระสนมหลินกุ้ยเฟยไตร่ตรองอยู่ชั่วครู่ เอ่ย “จวิ้นจู่ถามข้าว่าฝ่าบาทเคยประทานสิ่งใดให้ข้าหรือไม่ คิดว่าฝ่าบาทคงให้เจ้ามาหาข้า จวิ้นจู่ขอข้าลองคิดทบทวน...” พระสนมหลินกุ้ยเฟยเดินเข้ามาย่อตัวลงด้านข้