บทที่ 391 กลางดึกในค่ายทหาร (3)

หนานกงมั่วเก็บป้ายทองพลางหัวเราะ เอ่ย “หนานกงมั่ว ขอถามท่านแม่ทัพมีนามว่าอย่างไร”

ชายคนนั้นครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จากนั้นหันไปประสานมือคารวะหนานกงมั่ว เอ่ย “ที่แท้คือซิงเฉิงจวิ้นจู่ ได้ยินชื่อเสียงมานาน ข้าน้อยเจียงฉงเฟิง รองผู้บัญชาการเมืองห

บทที่ 392 รับทหารกบฏกลับคืน ทำคุณงามความดี (1)

นายทหารที่อิจฉาถอนหายใจออกมา เอ่ย “ใครใช้ให้โชคชะตาของเราไม่ดี แต่เราก็นับว่าไม่เลวแล้ว อย่างน้อยก็ยังมีอะไรกิน ได้ยินมาว่าคนที่ถูกจับมา บ้างก็หิวตายไปแล้ว” ตอนนี้ขาดทุกอย่างยกเว้นขาดคน ไม่มีคนก็ไปจับแค่นั้นก็พอแล้ว

“หิวตายนั่นนับประสาอะไร” นายทหารตร

บทที่ 393 รับทหารกบฏกลับคืน ทำคุณงามความดี (2)

หญิงสาวใบหน้าซีดขาวหลับตาแน่น สัมผัสได้ถึงความเย็นของคมดาบที่เคลื่อนเข้ามาใกล้ลำคอของตนเอง ทว่ากลับสัมผัสได้ถึงความเย็นที่ผ่านเลยไป ไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดตามที่คาดเอาไว้ กลับกันพลันรู้สึกถึงความชื้นที่ไหลลงมาบนบ่า กลิ่นเลือดคาวคละคลุ้งลอยเตะจมูก หญิงส