ตอน 388
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 388 ฮ่องเต้ โหว แม่ทัพ เป็นมาเพราะชาติกำเนิดอย่างนั้นหรือ (2)
เพราะเหตุการณ์เร่งด่วน ไม่มีเวลามากมายให้พวกเขาได้โอ้เอ้ ครึ่งชั่วยามต่อมาเว่ยจวินมั่วก็ออกจากเมืองหลิงโจวไปผู้เดียว มอบลิ่นฉังเฟิงและคนของวังจื่อเซียวไว้ในมือหนานกงมั่ว ขณะลิ่นฉังเฟิงออกไปสืบข่าว หนานกงมั่วก็เปลี่ยนชุดเป็นบุรุษลง
ตอน 389
บทที่ 389 กลางดึกในค่ายทหาร (1)
หนานกงมั่วยังคงยิ้ม ยกมือขึ้นประสาน “ข้าน้อยแซ่มั่ว มีเรื่องกิจการจะมาหารือกับแม่ทัพอู่เต๋อ”
องครักษ์ไล่สายตามองหนานกงมั่วหนึ่งรอบ ส่งเสียงหยัน “เป็นเด็กเป็นเล็กจะมีเรื่องใดมาหารือกับท่านแม่ทัพได้หรือ ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วใช่หรือไม่ รีบไสหัวไปซะ” เมื่อหนานกงมั่ว
ตอน 390
บทที่ 390 กลางดึกในค่ายทหาร (2)
หนานกงมั่วยิ้ม “ข้าขายอาหารให้กับท่านแม่ทัพ ท่านแม่ทัพให้เงินกับข้า เดิมนั่นก็เป็นการค้าแล้ว ถ้าหากในอนาคตงานใหญ่ของท่านสำเร็จลุล่วง มอบเส้นทางการค้าไปยังทิศตะวันตกให้ตระกูลมั่วของข้า นับว่าดีที่สุดแล้ว”
แม้แม่ทัพอู่เต๋อจะไม่ใช่พ่อค้า แต่เส้นทางการค้านี้ทำเงินมา