บทที่ 387 ฮ่องเต้ โหว แม่ทัพ เป็นมาเพราะชาติกำเนิดอย่างนั้นหรือ (1)

หนานกงมั่วส่ายหน้า เอ่ย “ไม่ถูกสิ แม้จะเป็นเช่นนี้แล้วไยจินหลิงจึงไม่ได้รับข่าวคราวเลยแม้เพียงนิดเล่า” ต่อให้เจ้าหน้าที่เมืองหลิงโจวจะมีความกล้ากดข่าวนี้เอาไว้ ทว่าไม่มีทางจะเก็บข่าวมีคนก่อกบฏได้อย่างแน่นอน ทว่าจินหลิงไม่ได้ยินข่าว

บทที่ 388 ฮ่องเต้ โหว แม่ทัพ เป็นมาเพราะชาติกำเนิดอย่างนั้นหรือ (2)

เพราะเหตุการณ์เร่งด่วน ไม่มีเวลามากมายให้พวกเขาได้โอ้เอ้ ครึ่งชั่วยามต่อมาเว่ยจวินมั่วก็ออกจากเมืองหลิงโจวไปผู้เดียว มอบลิ่นฉังเฟิงและคนของวังจื่อเซียวไว้ในมือหนานกงมั่ว ขณะลิ่นฉังเฟิงออกไปสืบข่าว หนานกงมั่วก็เปลี่ยนชุดเป็นบุรุษลง

บทที่ 389 กลางดึกในค่ายทหาร (1)

หนานกงมั่วยังคงยิ้ม ยกมือขึ้นประสาน “ข้าน้อยแซ่มั่ว มีเรื่องกิจการจะมาหารือกับแม่ทัพอู่เต๋อ”

องครักษ์ไล่สายตามองหนานกงมั่วหนึ่งรอบ ส่งเสียงหยัน “เป็นเด็กเป็นเล็กจะมีเรื่องใดมาหารือกับท่านแม่ทัพได้หรือ ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วใช่หรือไม่ รีบไสหัวไปซะ” เมื่อหนานกงมั่ว