บทที่ 360

คำสั่งล่าวิญญาณ (3)

หลิ่วคิดในใจว่าอย่างไรก็ต้องสังหารหร่วนอวี้จือให้เร็วที่สุด นี่เป็นความล้มเหลวของนาง อย่างไรเสียก็ต้องจัดการให้สำเร็จด้วยตัวเองให้ได้

หลังจากโบกมือให้หลิ่วออกไป เว่ยจวินมั่วมองไปยังแสงเทียนที่แกว่งไกวอยู่ด้านหน้าของตน นัยน์ตาสีม่วงช่างดูล้ำลึกและมืดมนยิ่งขึ้นภายใต้

บทที่ 361

เมื่อลมฝนมา วัดต้ากวงหมิงก็ถูกโจรกรรม (1)

ฉินจื่อซวี่แสดงรอยยิ้มอย่างเข้าใจ เอ่ยว่า “ถ้าเช่นนั้น ต้องขอตัวก่อน”

ฉินซีเองก็ส่งยิ้มบางๆ ให้หนานกงมั่ว เอ่ย “มั่วเอ๋อร์ แล้วข้าจะกลับมาเล่นกับเจ้าอีกนะ” แม้จะกล่าวเช่นนั้น แต่ที่จริงหากไม่มีพี่ชายคนโตมาด้วย นางก็ไม่ค่อยกล้ามาพบมั่วเอ๋อร์สัก

บทที่ 362

เมื่อลมฝนมา วัดต้ากวงหมิงก็ถูกโจรกรรม (2)

เว่ยจวินมั่วครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วเอ่ยตอบ “เขาช่วยหร่วนอวี้จือ”

“เขาช่วยหร่วนอวี้จือด้วยเหตุใด ดูเยี่ยงไรก็ไม่เหมือนพวกเดียวกัน” หนานกงมั่วเอ่ย หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง จึงเงยหน้าขึ้นมองเขาพลางเอ่ยต่อ “เหตุใดหร่วนอวี้จือถึงต้องการให้เขาช่วย หร่วน