บทที่ 352 ละทิ้งความตายแล้วก้าวต่อไป (2)

หนานกงมั่วเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ในเมื่อท่านพ่อรักเฉียวฮูหยินมากเพียงนี้ แล้วเหตุใดต้องสนใจรูปลักษณ์ของนางด้วยเล่า ผู้หญิงทุกคนย่อมมีวันแก่ชรา ลูกเชื่อว่าท่านพ่อจะต้องรักตัวตนภายในของเฉียวฮูหยินมากกว่าความงามภายนอก ไม่ใช่หรือ เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว ท่านพ่อจะต้องก

บทที่ 353 ละทิ้งความตายแล้วก้าวต่อไป (3)

ในยามนี้ เฉียวเย่ว์อู่ซึ่งอยู่ในจวนเย่ว์จวิ้นอ๋องกำลังประสบความลำบาก หนานกงซูเพิ่งแท้งลูกและใบหน้าของนางยังคงซีดเซียวอยู่ แต่ดวงตาที่มองไปยังเฉียวเย่ว์อู่นั้นกลับเต็มไปด้วยความอำมหิต เฉียวเย่ว์อู่ถูกหญิงร่างใหญ่สองคนกดจนล้มลงให้คุกเข่าลงบนเศษกระเบื้อง หนานกง

บทที่ 354 ละทิ้งความตายแล้วก้าวต่อไป (4)

หนานกงไหวเอ่ยแทรกนางขึ้นมาเสียงเคร่งขรึม “ไม่ได้! เจ้าต้องไม่เป็นไร หากไม่มีเจ้า พวกเขาจะมีความหมายใดกับข้า เยียนเอ๋อร์...เมื่อก่อนข้าเคยทำไม่ดี ข้าไม่ควรปล่อยให้เจ้าอยู่ในเรือนนี้เพียงลำพังเลย โปรดอย่าทิ้งข้าไว้ลำพัง...”

“ท่านพี่หนานกง…ข้าหนาว…”

“เยียนเ