บทที่ 348 พยายามคายออกมา (1)

เรือนที่เฉียวเฟยเยียนอาศัยอยู่นั้นค่อนข้างห่างไกล ไม่ใช่แค่ความห่างไกล ตอนนี้แม้แต่เฉียวเย่ว์อู่และเฉียวชิงหนิงก็ย้ายออกจากลานเดิมไปอยู่ร่วมกันกับเฉียวเฟยเยียนแล้ว มารดาและบุตรชาย ทั้งสามอาศัยอยู่ในเรือนเล็กๆ ด้วยความคับข้องใจ และทุกคนไม่รู้ว่าเกิดสิ่งใดขึ้นกับหนานกงซูท

บทที่ 349 พยายามคายออกมา (2)

“หุบปาก!” หนานกงซูเอ่ยอย่างรังเกียจ “ทั้งหมดเป็นความผิดของวิญญาณจิ้งจอกไร้ยางอายอย่างเจ้า แม่ข้า... แม่ข้าถูกพวกเจ้าสังหารใช่หรือไม่”

“บังอาจ!” หนานกงไหวพิโรธ “หนานกงซู เจ้ารู้หรือไม่ว่ากำลังเอ่ยอันใดออกมา”

หนานกงซูโจมตีใส่หญิงสาวท่าทางเย้ยหยัน "แม่ข้าเพิ่งจากไปยังไ

บทที่ 350 พยายามคายออกมา (3)

หนานกงไหวยืนท่าทางแข็งทื่อ เขามองไปที่เฉียวเฟยเยียนที่กำลังร่ำไห้อยู่ ถอนหายใจแล้วจึงเอ่ยว่า “เย่ว์จวิ้นอ๋อง เรามาคุยกันเป็นการส่วนตัวเถิด”

เซียวเชียนเยี่ยถอนหายใจเบาๆ แล้วเอ่ยว่า “ลูกของข้าจากไปแล้ว ฉู่กั๋วกงคิดว่าจะชดใช้สิ่งใดให้ข้าแทนเล่า หญิงผู้นี้...มีนามว่าเฉียว