ตอน 341
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 341 ความซวยที่โหมกระหน่ำ (1)
“เอาล่ะ ในเมื่อแม่นางมั่วจะไป แน่นอนว่าข้าย่อมต้องไปด้วย” หากไม่ไปด้วยแล้วเกิดเรื่องใดขึ้น เว่ยจวินมั่วจะไม่โทษข้าเอาหรือ
เมื่อทั้งสองไปถึงนายท่านฉินและฮูหยินต่างก็ไม่อยู่บ้าน ผู้ที่มาต้อนรับทั้งสองคือคุณชายใหญ่ตระกูลฉิน ฉินจื่อซวี่ เมื่อทราบว่าหนานกงมั่วและลิ
ตอน 342
บทที่ 342 ความซวยที่โหมกระหน่ำ (2)
“เจ้าค่ะ พวกบ่าวขอตัวเจ้าค่ะ”
ฉินซีจนปัญญา ยิ้มพลางเอ่ย “ท่านดูสิ สาวใช้พวกนี้ยอมฟังท่านไม่ยอมเชื่อฟังข้า”
หนานกงมั่วเอ่ย “พวกนางเป็นห่วงเจ้า”
“ข้าเข้าใจ” ฉินซีพยักหน้าแล้วเอ่ยว่า “พี่ชาย บิดา มารดาของข้ากลัวข้ารับไม่ไหว ความจริง...ข้าไม่ได้อ่อนแออย่างที่พว
ตอน 343
บทที่ 343 ความซวยที่โหมกระหน่ำ (3)
สาวใช้ไม่เอ่ยวาจาอีก ราวกับมองไม่เห็นความโกรธเกรี้ยวของหร่วนอวี้จือ แม้จะเข้าไปไม่ได้ หร่วนอวี้จือกลับไม่ยอมจากไปง่ายๆ เช่นกัน เขากลับรั้งรออยู่ด้านนอกซีอวี้เซวียน ระหว่างนั้นสาวใช้ของฉินซีก็ทำเป็นไม่สนใจเขาราวกับมองไม่เห็น สองปีมานี้หร่วนอวี้จือนับว่าได้รับเกียร