บทที่ 339 งดงามมากกว่าซีจือ (3)

หนานกงมั่วเอ่ยอย่างเบื่อหน่าย “ครั้งนี้ไม่ได้เงินจริงๆ ข้าเปิดสำนักแพทย์ใช่หรือไม่ ตั้งใจจะไปดูแล”

“ล้อ...ล้อเล่นอันใดกัน” คุณชายฉังเฟิงตกใจ เป็นถึงซิงเฉิงจวิ้นจู่จะไปอยู่สำนักแพทย์ ถึงตอนนั้นคนไปรักษาหรือไปดูนางกัน

หนานกงมั่วไม่ใส่ใจ “แค่ไม่ให้คนอื่นรู้ก็พอแล้วม

บทที่ 340 งดงามมากกว่าซีจือ (4)

หนานกงมั่วเอ่ยเสียงเรียบ “หากไม่ใช่เพราะมีหนานกงชวี่คอยปกป้องเขา หนานกงฮุยไม่แน่ว่าจะเป็นเหมือนทุกวันนี้ได้หรือไม่”

ลิ่นฉังเฟิงหัวเราะ “นั่นน่ะสิ แม่นางมั่วก็เป็นหลักฐานชั้นดีไม่ใช่หรือ แต่ว่า...สำหรับข้าแล้ว...ความจริงคงหวังว่าจะมีใครสักคนที่คอยปกป้องเราได้”

หน

บทที่ 341 ความซวยที่โหมกระหน่ำ (1)

“เอาล่ะ ในเมื่อแม่นางมั่วจะไป แน่นอนว่าข้าย่อมต้องไปด้วย” หากไม่ไปด้วยแล้วเกิดเรื่องใดขึ้น เว่ยจวินมั่วจะไม่โทษข้าเอาหรือ

เมื่อทั้งสองไปถึงนายท่านฉินและฮูหยินต่างก็ไม่อยู่บ้าน ผู้ที่มาต้อนรับทั้งสองคือคุณชายใหญ่ตระกูลฉิน ฉินจื่อซวี่ เมื่อทราบว่าหนานกงมั่วและลิ