บทที่ 338 งดงามมากกว่าซีจือ (2)

ทุกครั้งที่นึกถึงเรื่องราวในครั้งนั้นองค์หญิงฉังผิงก็โกรธและเกลียดชังขึ้นมาทุกครั้ง ขณะเดียวกันก็แอบดีใจที่ครั้งนั้นไม่ได้เอ่ยสิ่งใดกับเว่ยหงเฟยไป...ไม่เช่นนั้นคงเสียใจไม่น้อย

ใบหน้าของเว่ยหงเฟยแดงก่ำ เอ่ยว่า “เช่นนั้นท่านก็บอกข้าสิ บอกข้ามาสิว่าเว่ยจวินมั่วเป็นลูก

บทที่ 339 งดงามมากกว่าซีจือ (3)

หนานกงมั่วเอ่ยอย่างเบื่อหน่าย “ครั้งนี้ไม่ได้เงินจริงๆ ข้าเปิดสำนักแพทย์ใช่หรือไม่ ตั้งใจจะไปดูแล”

“ล้อ...ล้อเล่นอันใดกัน” คุณชายฉังเฟิงตกใจ เป็นถึงซิงเฉิงจวิ้นจู่จะไปอยู่สำนักแพทย์ ถึงตอนนั้นคนไปรักษาหรือไปดูนางกัน

หนานกงมั่วไม่ใส่ใจ “แค่ไม่ให้คนอื่นรู้ก็พอแล้วม

บทที่ 340 งดงามมากกว่าซีจือ (4)

หนานกงมั่วเอ่ยเสียงเรียบ “หากไม่ใช่เพราะมีหนานกงชวี่คอยปกป้องเขา หนานกงฮุยไม่แน่ว่าจะเป็นเหมือนทุกวันนี้ได้หรือไม่”

ลิ่นฉังเฟิงหัวเราะ “นั่นน่ะสิ แม่นางมั่วก็เป็นหลักฐานชั้นดีไม่ใช่หรือ แต่ว่า...สำหรับข้าแล้ว...ความจริงคงหวังว่าจะมีใครสักคนที่คอยปกป้องเราได้”

หน