บทที่ 336 แยกทาง จวนองค์หญิง (2)

ปกป้องหรือ คุณชายเว่ยสามเกือบถูกพวกเจ้าโบยจนแหลกละเอียดอยู่แล้ว เจ้ายังต้องการอะไรอีก

อ้อ... ผู้คนเข้าใจทันที สายตาที่มองไปยังคนในจวนจิ้งเจียงจวิ้นอ๋องยิ่งไม่เห็นด้วยขึ้นไปอีก หาเรื่องเองทั้งนั้น

“เจ้า...เจ้า...” ถูกความลื่นไหลของหนานกงมั่วทำให้โกรธจนพูดไม่ออก

บทที่ 337 งดงามมากกว่าซีจือ (1)

ได้ยินองค์หญิงฉังผิงเอ่ยเช่นนี้ พลันรู้สึกไม่ได้ดั่งใจขึ้นมาอีกครั้ง แต่ว่าความคิดของฮ่องเต้และองค์หญิงฉังผิงนั้นแตกต่าง ในความคิดของพระองค์ขอเพียงองค์หญิงฉังผิงและจิ้งเจียงจวิ้นอ๋องยังเป็นสามีภรรยา ไม่ว่าองค์หญิงฉังผิงจะทรมานคนในจวนจิ้งเจียงจวิ้นอ๋องอย่างไรก็ย่อมได้

บทที่ 338 งดงามมากกว่าซีจือ (2)

ทุกครั้งที่นึกถึงเรื่องราวในครั้งนั้นองค์หญิงฉังผิงก็โกรธและเกลียดชังขึ้นมาทุกครั้ง ขณะเดียวกันก็แอบดีใจที่ครั้งนั้นไม่ได้เอ่ยสิ่งใดกับเว่ยหงเฟยไป...ไม่เช่นนั้นคงเสียใจไม่น้อย

ใบหน้าของเว่ยหงเฟยแดงก่ำ เอ่ยว่า “เช่นนั้นท่านก็บอกข้าสิ บอกข้ามาสิว่าเว่ยจวินมั่วเป็นลูก