บทที่ 335 แยกทาง จวนองค์หญิง (1)

มององค์หญิงฉังผิงหมุนตัวเดินห่างออกไป เว่ยหงเฟยยื่นมือออกไปต้องการคว้าเอาไว้ ทว่ากลับถูกเว่ยจวินมั่วและหนานกงมั่วขวางเอาไว้ แม้แต่ชายเสื้อขององค์หญิงฉังผิงก็คว้าเอาไว้ไม่ได้ ทำได้เพียงตะคอกเสียงดัง “หลบไป”

หนานกงมั่วมองเว่ยหงเฟยที่โกรธจนแทบกระทืบเท้าเร่า ยิ้มพลา

บทที่ 336 แยกทาง จวนองค์หญิง (2)

ปกป้องหรือ คุณชายเว่ยสามเกือบถูกพวกเจ้าโบยจนแหลกละเอียดอยู่แล้ว เจ้ายังต้องการอะไรอีก

อ้อ... ผู้คนเข้าใจทันที สายตาที่มองไปยังคนในจวนจิ้งเจียงจวิ้นอ๋องยิ่งไม่เห็นด้วยขึ้นไปอีก หาเรื่องเองทั้งนั้น

“เจ้า...เจ้า...” ถูกความลื่นไหลของหนานกงมั่วทำให้โกรธจนพูดไม่ออก

บทที่ 337 งดงามมากกว่าซีจือ (1)

ได้ยินองค์หญิงฉังผิงเอ่ยเช่นนี้ พลันรู้สึกไม่ได้ดั่งใจขึ้นมาอีกครั้ง แต่ว่าความคิดของฮ่องเต้และองค์หญิงฉังผิงนั้นแตกต่าง ในความคิดของพระองค์ขอเพียงองค์หญิงฉังผิงและจิ้งเจียงจวิ้นอ๋องยังเป็นสามีภรรยา ไม่ว่าองค์หญิงฉังผิงจะทรมานคนในจวนจิ้งเจียงจวิ้นอ๋องอย่างไรก็ย่อมได้