บทที่ 331 ไม่รับผิดชอบ (3)

ฉินจื่อซวี่ยกมือขึ้นลูบผมของน้องสาว เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “พี่ใหญ่ขอให้ซื่อจื่อแห่งจิ้งเจียงช่วยหารือกับพระชายาซื่อจื่อเพื่อมารักษาอาการให้เจ้า อีกสองวันรอพระชายาซื่อจื่อตอบกลับมา ก็ให้ท่านแม่พาเจ้าไปถวายพระพรองค์หญิงฉังผิงดีหรือไม่” ฉินซีชะงัก “จะดีหรือเจ้าคะ ซิงเฉิงจว

บทที่ 332 ค่าเสียหายเจ้าจะจ่ายหรือไม่จ่าย (1)

พึ่งเอ่ยจบ เงาวูบไหวเห็นเพียงเว่ยจวินมั่วพาคนตรงหน้าหายไป มองเห็นเว่ยจวินมั่วอีกครั้งเมื่อเขาไปปรากฏตัวอยู่ใต้ต้นไม้ห่างออกไปไม่ไกล นำสายเข็มขัดของเว่ยจวินเจ๋อไปแขวนไว้บนต้นไม้ปล่อยตัวเขาห้อยอยู่แบบนั้น เว่ยจวินมั่วหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดมือ จากนั้นหัน

บทที่ 333 ค่าเสียหายเจ้าจะจ่ายหรือไม่จ่าย (2)

“ช่างกล้านัก” เสียงของจิ้งเจียงจวิ้นอ๋องดังขึ้นที่หน้าประตู แต่พระชายารองเฝิงยังไม่ทันได้ยินดี เสียงเย็นยะเยือกของสตรีก็ดังขึ้นตามมา “ข้าดูแล้วเป็นพวกเจ้าต่างหากที่กล้านัก”

เดิมทีจิ้งเจียงจวิ้นอ๋องและองค์หญิงฉังผิงต่างก็กลับมากันแล้ว เกรงว่าได้ข่าวควา