บทที่ 328 ประสบความสำเร็จในการสอบและเขยขวัญที่เตียงตะวันออก (4)

ฉินจื่อซวี่มองหนานกงมั่ว เผยรอยยิ้มอบอุ่น เอ่ยทักทาย “คุณชายมั่ว”

“คุณชายฉิน” หนานกงมั่วยกยิ้มด้วยใบหน้าใสซื่อ สีหน้าฉินจื่อซวี่ยิ่งดูอ่อนโยนมากขึ้น เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “คุณชายมั่วมิใช่คนจินหลิงหรือ”

หนานกงมั่วพยักหน้าตอบรับ “อืม ข้าเป

บทที่ 329 ไม่รับผิดชอบ (1)

แน่นอนว่าฉินจื่อซวี่เข้าใจ สีหน้าจึงยิ่งทะมึนขึ้น เนิ่นนาน...ฉินจื่อซวี่จึงเอ่ยเสียงเย็น “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ หร่วนอวี้จือก็ไม่ควรเก็บเอาไว้”

“เกรงว่าเวลานี้คุณชายฉินคงจะแตะต้องหร่วนอวี้จือไม่ได้” เว่ยจวินมั่วเอ่ยขึ้นทันใด ฉินจื่อซวี่ขมวดคิ้วแล้วหันไปหาเว่ยจวินมั่ว แสดง

บทที่ 330 ไม่รับผิดชอบ (2)

ฉินจื่อซวี่ลุกขึ้นพลางเอ่ย “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เว่ยซื่อจื่อ คุณชายฉังเฟิง ข้าคงต้องขอลาแล้ว”

“ไม่ส่ง” ลิ่นฉังเฟิงเอ่ยด้วยเสียงหัวเราะสนุกสนาน

ยิ้มส่งทั้งสองเดินห่างออกไป ลิ่นฉังเฟิงก็ยกมือขึ้นลูบปลายคาง “หร่วนอวี้จือช่างน่าสงสาร”

“เช่นไรหรือ” หนานกงมั่วแปลกใจ ลิ่นฉั