บทที่ 323 ตื่นจากความเป็นและความตาย (2)

หยาดน้ำตาไหลลงมาบนใบหน้างดงามซูบผอมโดยไร้สุ้มเสียง เหยียนลัวอีเอ่ยเสียงเบา “หร่วนหลัง...ในหัวใจของเจ้า ยังมีข้าอยู่หรือไม่”

สีหน้าของหร่วนอวี้จืออ่อนโยนขึ้น เอ่ย “ในใจของข้าแน่นอนว่ามีเจ้า แต่ว่า...ลัวอี เจ้าก็รู้ถึงความลำบากของข้า ข้าเพียรพยายามกว่าจะสอบทั

บทที่ 324 ตื่นจากความเป็นความตาย (3)

เหยียนลัวอีรู้สึกเพียงว่าตรงหน้านั้นมืดลง ลมหายใจที่ใกล้จะขาดหายทำให้นางต้องดิ้นรนต่อต้าน แต่หญิงสาวบอบบางจะสู้แรงของบุรุษได้เยี่ยงไร อีกทั้งยังมีชายอีกสองคนคอยจับจ้อง มองชายโหดร้ายตรงหน้าอย่างสิ้นหวัง น้ำตาไหลออกมาไม่รู้ว่าเพราะความสิ้นหวังหรือเพราะสัญชาติญาณ

บทที่ 325 ประสบความสำเร็จในการสอบและเขยขวัญที่เตียงตะวันออก (1)

เหยียนลัวอีลุกขึ้นมาคุกเข่าลงตรงหน้า เอ่ยขึ้นอย่างมั่นคง “ขอจวิ้นจู่และคุณชายลิ่นแก้แค้นให้ข้าด้วย”

ลิ่นฉังเฟิงหรี่ตาลง รอยยิ้มบนใบหน้าหล่อเหลาไม่มีความอ่อนโยนแม้เพียงนิด “เมื่อก่อนตั้งใจกล้ำกลืนฝืนทนมิใช่หรือ ไยตอนนี้จึงอยากแก้แค้นเ