ตอน 314
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 314 ความอบอุ่นที่อบอวล (1)
หนานกงมั่วใช้เวลาไม่นาน เวลาไม่ถึงจิบชาหนึ่งถ้วย [1] ก็ลากเส้นสุดท้ายเรียบร้อย วางพู่กันในมือลงบนแท่นล้างพู่กัน
“ขายหน้าแล้ว ทุกท่าน”
กลุ่มคนที่เดิมกำลังพูดคุยกันรีบมุงเข้ามาทันใด ไม่มีความคาดหวังใดๆ เพียงดูว่าซิงเฉิงจวิ้นจู่จะทำรูปภาพนั้นให้ออกมาอย่างไรก็คงพ
ตอน 315
บทที่ 315 ความอบอุ่นที่อบอวล (2)
ราวกับสัมผัสได้ถึงสายตาของหนานกงมั่ว จูชูอวี้หันกลับมาส่งรอยยิ้มบางๆ ให้กับนาง
หนานกงมั่วพยักหน้าตอบกลับเบาๆ แล้วหันกลับไปคุยกับเซี่ยเพ่ยหวน ไม่มองไปทางนั้นอีก
“เว่ยซื่อจื่อมาได้อย่างไร” เซี่ยเพ่ยหวนมองออกไปนอกศาลาริมน้ำ กระตุกแขนเสื้อหนานกงมั่วอย่างแปลกใจ หนานก
ตอน 316
บทที่ 316 ความอบอุ่นที่อบอวล (3)
สตรีผู้นั้นสวมเสื้อถักปักลายลูกไม้สีขาว กระโปรงสีเขียวอ่อนลายดอกไม้สีเขียว คลุมผ้าสีน้ำเงินบาง ดูเหมือนฐานะจะต่ำต้อยเมื่อเทียบกับคุณหนูตระกูลสูงศักดิ์ แต่ความทรงจำของหนานกงมั่วนั้นไม่เลว เรื่องเมื่อหนึ่งชั่วยามก่อน เพียงเป็นคนที่ได้เจอหน้าทักทายกันนั้นย่อมไม่มีทางล