บทที่ 301 องค์รัชทายาทประชวรหนัก ทดสอบวิชาการแพทย์ (2)

เว่ยจวินมั่วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอบอุ่น “ไม่ต้องกังวล ฝ่าบาทไม่ทำเกินไปหรอก คนในเมืองจินหลิงแห่งนี้ล้วนไม่ใช่คนโง่”

หนานกงมั่วแค่นเสียงหยัน เอ่ยกระซิบกระซาบ “ฝ่าบาททุ่มเทให้กับเซียวเชียนเยี่ยถึงเพียงนี้ ข้าช่างอยากรู้ว่าหากองค์รัชทายาทอยู่ไม่ถึง

บทที่ 302 องค์รัชทายาทประชวรหนัก ทดสอบวิชาการแพทย์ (3)

หนานกงมั่วกำลังจะเอ่ยบางอย่าง มองเห็นคนที่เดินเข้ามาจึงต้องชะงัก ไม่รู้เมื่อไหร่ที่ฮ่องเต้เองก็มาอยู่ที่จวนรัชทายาท เมื่อมองเห็นฮ่องเต้ ทุกคนจึงรีบถวายพระพร ฮ่องเต้โบกปัดมือ เอ่ยขึ้น “ลุกขึ้นเถิด รัชทายาทเป็นอย่างไร” หนานกงมั่วขมวดคิ้วไตร่ตรองอ

บทที่ 303 องค์รัชทายาทประชวรหนัก ทดสอบวิชาการแพทย์ (4)

ใบหน้าของหนานกงมั่วยังคงเรียบนิ่งทว่าในใจกลับก่นด่าจิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์ผู้นี้ เว่ยจวินมั่วที่ยืนอยู่ข้างหนานกงมั่วกวาดสายตาเย็นยะเยือกมองหมอหลวงเหล่านั้น บรรดาหมอหลวงรีบก้มหน้าหลบสายตาพลางกรีดร้องอยู่ในใจ พวกเขาก็ไม่อยากล่วงเกินผู้สืบทอดจวิ้นอ๋