ตอน 26
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 26 แขกบ้านสกุลหนานกง
คุณหนูหนานกงพ่นลมหายใจออกมา คร้านจะสนใจเขาอีก
คุณชายลิ่นเบ้ปากมองไปยังเว่ยจวินมั่ว คุณชายเว่ยมองเพื่อนอยู่นาน ราวกับไม่คาดหวังกับความฉลาดของเขาแล้ว เอ่ยน้ำเสียงราบเรียบ “นั่นมันใบหญ้านี่” ไม่ใช่ยาอะไรทั้งนั้น ครั้งที่แล้วที่ออกไปล่าสัตว์ในป่าเขาเคยเห็นสิ่งนี้อยู่ริม
ตอน 27
บทที่ 27 ดอกไม้สว่างนวลใต้แสงจันทร์
“ลิ่นฉังเฟิง ต่อหน้าหวงจั่งซุนเจ้ามีสิทธิ์เอ่ยแทรกหรือ” ชายหนุ่มอีกคนที่นั่งถัดจากหวงจั่งซุนเอ่ยขึ้นมาด้วยท่าทีไม่มีความเกรงใจ
ทว่าเห็นว่าลิ่นฉังเฟิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าเว่ยจวินมั่วกำลังเลิกคิ้ว เหลือบตามองชายหนุ่มผู้นั้น เอ่ยราบเรียบ “คุณชายอย่างข้ากำลังคุยกั
ตอน 28
บทที่ 28 สมองโดนหมูแทะไปแล้วหรืออย่างไร
เซียวเชียนเยี่ยตรัสตอบว่า “หมู่บ้านซีเฟิงเป็นบ้านเก่าของฉู่กั๋วกง ได้มีโอกาสออกมาเยี่ยมเยียนถิ่นของเสาหลักในการก่อตั้งราชวงศ์เซี่ยอย่างฉู่กั๋งกงแล้ว ช่างเป็นที่ที่ยอดเยี่ยมและผู้คนก็โดดเด่น ข้าเพียงออกมาเดินเล่นยามว่างเท่านั้น ทว่าไม่คิดว่าจวินมั่วและฉังเฟ