บทที่ 239 พิธีแต่งงาน แขกผู้มาเยือนที่ไม่คาดคิด (1)

หนานกงมั่วเอ่ยเสียงเรียบ “ไม่มีวรยุทธ์ สัมผัสไม่ได้”

แน่นอนว่าหนานกงเจียวไม่เชื่อ คิดเพียงว่าหนานกงมั่วใจแคบไม่ยอมให้นางสัมผัส หนานกงเจียวไม่ใช่คนสุขุมอะไร ในใจคิดเช่นไรก็แสดงออกมาทางสีหน้าเช่นนั้น หนานกงมั่วยิ้มเย็น ยื่นมือขึ้นไปถอดปิ่นปักผมสีท

บทที่ 240 พิธีแต่งงาน แขกผู้มาเยือนที่ไม่คาดคิด (2)

หนานกงซูขมวดคิ้วมุ่น เอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด “พวกเจ้าออกไปก่อน ข้ามีเรื่องต้องคุยกับพี่สาว”

หมิงฉินกะพริบตาปริบ เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “คุณหนูรองเอ่ยได้น่าขันแล้วเจ้าค่ะ ข้างกายเจ้าสาวจะห่างคนเคียงข้างได้เช่นไรเจ้าคะ คิดเสียว่าพวกบ่าวเป็นตู้ก็ได

บทที่ 241 พิธีแต่งงาน แขกผู้มาเยือนที่ไม่คาดคิด (3)

เว่ยจวินปั๋วถอนหายใจ เหลือบมองน้องชาย “รู้ตั้งแต่แรกแล้วมิใช่หรือ มีอันใดต้องโกรธอีกเล่า ต่อให้ท่านพ่อไม่ยอม แต่ก็ไม่อาจปล่อยให้พวกเราเกินหน้าเกินตาพี่ใหญ่อยู่ดี มิฉะนั้นจะอธิบายกับฝ่าบาทเช่นไร”

“เหอะ” เว่ยจวินเจ๋อเอ่ยขึ้นอย่างหงุดหงิด “เพียงลูก