ตอน 228
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 228 ติดอยู่ในภูเขา ความโกรธของจวินมั่ว (4)
เนี่ยนหยวนยิ้ม “ตั้งแต่จำความได้อาตมาก็อยู่ที่วัดต้ากวงหมิงมาโดยตลอด วัดต้ากวงหมิงเป็นบ้านของอาตมา ไม่ว่าอาตมาจะไปที่ไหน สุดท้ายก็จะกลับมา”
“ไต้ซือไม่เหมือนพระเลยจริงๆ” หนานกงมั่วเอ่ย พระผู้ใหญ่ทั่วไปคงไม่สนใจว่าตนจะไปที่ไหนหรือตายที่ไหน เมื่อมีวาส
ตอน 229
บทที่ 229 การมาถึงของศิษย์พี่ (1)
เว่ยจวินมั่วพยักหน้า “มีอะไร”
องครักษ์เอ่ยตอบ “รายงานซื่อจื่อ องค์หญิงเชิญซื่อจื่อกลับเมืองหลวงด่วนขอรับ”
“เกิดเรื่องอันใด” เว่ยจวินมั่วเอ่ยถาม หากไม่เกิดเรื่องมารดาไม่เคยยุ่งว่าเขาจะไปที่ใด เพราะใกล้ถึงพิธีแต่งงานแล้วช่วงนี้เขาจึงไม่ต้องเข้าเวร
องครักษ์เอ่ยต
ตอน 230
บทที่ 230 การมาถึงของศิษย์พี่ (2)
“แต่ว่า...”
เว่ยจวินมั่วกระตุกยิ้มเย็น “ในเมื่อไม่อยากออกไป งั้นก็อยู่ที่นี่เสียเถิด” ดาบในมือยื่นมาด้านหน้า หนานกงซูก้าวถอยหลัง มองเว่ยจวินมั่วด้วยความหวาดกลัว “ข้า...ข้าจะออกไป เดี๋ยวข้าจะออกไปเดี๋ยวนี้” นางไม่กล้าเดิมพันว่าหากนางยืนหยัดที่จะอยู่ เว่ยจวินมั่วจะ