บทที่ 210 พระประสงค์ของฝ่าบาท (1)

“ขอรับ เจ้าสำนัก”

หนานกงมั่วออกมาจากห้องเก็บฟืน เดินไปถึงประตูเรือนแล้วจึงหยุดลง เงียบอยู่ชั่วครู่ “ยอดฝีมือท่านใด ไยมาถึงแล้วจึงไม่ปรากฏตัว”

ได้ยินที่หนานกงมั่วกล่าว คนที่เคลื่อนไหวก่อนมิใช่ยอดฝีมือที่ซ่อนตัวอยู่ ทว่าเป็นองครักษ์ของวังจื่อเซียวที่ซ่อนอยู่ตามมุ

บทที่ 211 พระประสงค์ของฝ่าบาท (2)

หนานกงมั่วขมวดคิ้ว ในที่สุดก็ทนไม่ไหว เอ่ย “เจ้าสำนักกง ท่านช่วยเลือกคำเรียกขานที่ปกติสักนิดจะได้หรือไม่”

กงอวี้เฉินไม่เข้าใจ “คำเรียกขานเช่นใดจึงจะเรียกว่าปกติเล่า”

“หากเป็นไปได้ โปรดเรียกข้าว่าแม่นางหนานกงก็พอแล้ว” หนานกงมั่วเอ่ยตอบ กงอวี้เฉินนิ่งคิดอยู่ชั่วค

บทที่ 212 พระประสงค์ของฝ่าบาท (3)

ดังนั้น เมื่อเข้าวังมาแล้วสตรีทั้งหลายจึงมุ่งหน้าตรงไปหานางสนมที่มาจากตระกูลของตนเองทันที ส่วนคนที่ไม่มีนางสนมจากตระกูลของตนก็คงรู้สึกไม่ต่างจากงานเลี้ยงทั่วไป อย่างน้อยภายนอกทุกคนก็ยังนิ่งสงบดูเรียบร้อย ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้มีอะไร หนานกงมั่วก็คงมองไม่เห็น เพียงก้า