บทที่ 187 ซิงเฉิงจวิ้นจู่ (2)

หนานกงไหวถอนหายใจ “เจ้ามีความเห็นเช่นไรกับสถานการณ์ในเมืองหลวงตอนนี้”

หนานกงชวี่แปลกใจเล็กน้อย เพราะประโยคนั้นหนานกงไหวกำลังเอ่ยถามหนานกงมั่วมิใช่เขา รู้กันดีว่าต่อให้เป็นหนานกงฮุย ท่านพ่อก็ไม่เคยคุยเรื่องนี้ด้วย หนานกงมั่วยังคงนิ่ง เอ่ยขึ้น “ลูกไม่กล้าถกเรื่องการบ้า

บทที่ 188 ซิงเฉิงจวิ้นจู่ (3)

จากนั้นฮ่องเต้ยังชื่นชมหนานกงมั่วต่อหน้าองค์หญิงฉังผิงและคนอื่นๆ อย่างไม่ปิดบังอีกรอบ... “บุตรีคนโตตระกูลหนานกงฉลาดและเก่งกาจ ไม่ยอมเป็นรองบุรุษ เหมือนซินหยางน้องสาวของข้า ข้าจึงมีความรักใคร่ แต่งตั้งเป็นซิงเฉิงจวิ้นจู่” ประโยคนี้เอ่ยออกไป ทุกคนพลันตกตะลึง ไม่ว่าจะเท็จ

บทที่ 189 คืนแต่งงานของหนานกงซู (1)

“กระหม่อมทูลลา” เว่ยจวินมั่วกล่าวลาตามไปด้วย

ฮ่องเต้นั่งอยู่บนพระที่นั่งเพียงผู้เดียว นั่งมองท้องพระโรงที่ว่างเปล่าเนิ่นนาน เสียงถอนหายใจเนิบนาบดังขึ้นภายในท้องพระโรงใหญ่

ด้านนอก หนานกงไหวกำลังป่าวประกาศต่อผู้คน ทุกคนต่างเข้ามาแสดงความยินดีต่อฉู่กั๋วกงเนื่องจ