บทที่ 186 ซิงเฉิงจวิ้นจู่ (1)

จือซูเข้าใจทันใด เอ่ยตอบด้วยท่าทีนอบน้อม “เจ้าค่ะ บ่าวจะไปเดี๋ยวนี้”

หยวนซื่อพยักหน้าพึงพอใจ มองจือซูเดินออกไปแล้วจึงยิ้มออกมา “ความจริงข้ามาวันนี้ยังมีอีกเรื่อง มิเช่นนั้นคงไม่ต้องรอให้คุณหนูใหญ่กลับมาถึงแล้วจึงได้มาเยือน”

หนานกงมั่วเลิกคิ้วเล็กน้อย ท่าทางตั้งใจฟั

บทที่ 187 ซิงเฉิงจวิ้นจู่ (2)

หนานกงไหวถอนหายใจ “เจ้ามีความเห็นเช่นไรกับสถานการณ์ในเมืองหลวงตอนนี้”

หนานกงชวี่แปลกใจเล็กน้อย เพราะประโยคนั้นหนานกงไหวกำลังเอ่ยถามหนานกงมั่วมิใช่เขา รู้กันดีว่าต่อให้เป็นหนานกงฮุย ท่านพ่อก็ไม่เคยคุยเรื่องนี้ด้วย หนานกงมั่วยังคงนิ่ง เอ่ยขึ้น “ลูกไม่กล้าถกเรื่องการบ้า

บทที่ 188 ซิงเฉิงจวิ้นจู่ (3)

จากนั้นฮ่องเต้ยังชื่นชมหนานกงมั่วต่อหน้าองค์หญิงฉังผิงและคนอื่นๆ อย่างไม่ปิดบังอีกรอบ... “บุตรีคนโตตระกูลหนานกงฉลาดและเก่งกาจ ไม่ยอมเป็นรองบุรุษ เหมือนซินหยางน้องสาวของข้า ข้าจึงมีความรักใคร่ แต่งตั้งเป็นซิงเฉิงจวิ้นจู่” ประโยคนี้เอ่ยออกไป ทุกคนพลันตกตะลึง ไม่ว่าจะเท็จ