บทที่ 168 เลือดเปรอะเปื้อนวัดซั่งหลิน (1)

แม้จะเป็นเช่นนั้น ทว่าชื่อเสียงของคุณชายเสียนเกอในยุทธภพล้วนดีงามมาตลอด งดงามหล่อเหลา ท่วงท่าสง่างาม ไม่ว่าจะเป็นเพลงฉิน หมาก อักษร หรือวาดภาพ รู้รอบด้าน วิชาการแพทย์ของเขาเป็นดั่งเทพเจ้า ในยุทธภพมีคนชื่นชอบและเกลียดเขาในจำนวนมากพอๆ กัน ทว่าคนที่กล้าแสดงออ

บทที่ 169 เลือดเปรอะเปื้อนวัดซั่งหลิน (2)

หนานกงมั่วมองหญิงงามที่ถอยออกไปและปิดประตูให้เรียบร้อย จากนั้นจึงหันกลับมามองเสียนเกอพร้อมด้วยรอยยิ้ม “ได้ยินอาจารย์อาบอกว่าคุณชายเสียนเกอโด่งดังไปทั่วหล้า ข้ายังไม่เชื่อ วันนี้ได้เห็นกับตาแล้ว แม่นางหลิวอวิ๋นผู้นี้ดูแล้วไม่เลวเลยนะเจ้าคะ...”แน่นอนว่าหนานกง

บทที่ 170 เลือดเปรอะเปื้อนวัดซั่งหลิน (3)

หนานกงมั่วถอนหายใจอย่างจนปัญญา “ศิษย์พี่...เรื่องเล็กน้อยอย่าทำเป็นเรื่องใหญ่ได้หรือไม่ จวินมั่วดุข้าไปแล้วนะ”

“...” ข้าดุเจ้าตั้งแต่เมื่อใดกัน

“เขากล้าดุเจ้าหรือ” ดวงตาที่เต็มไปด้วยโทสะมองไปยังใครบางคน

เว่ยจวินมั่วเอ่ยเสียงเรียบ เบี่ยงหน้าหลบ “ถึงเวล