ตอน 167
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 167 ชาติที่แล้วติดหนี้ยังไม่คืน (4)
“ดี ไปเถิด กลับไปแล้วก็รู้ใช่หรือไม่ว่าต้องพูดเช่นไร”
“รู้ ข้ารู้”
มองชายคนนั้นเดินห่างออกไป หนานกงมั่วจึงเลิกคิ้ว เอ่ยว่า “ฝัง เจ้าไปจับตาดูเขา”
ฝังเลิกคิ้ว “คุณหนูไม่เชื่อเขาหรือขอรับ”
หนานกงมั่วเอ่ยเสียงเรียบ “เชื่อศัตรูงั้นหรือ ใครจะรู้ เขาอาจจะ
ตอน 168
บทที่ 168 เลือดเปรอะเปื้อนวัดซั่งหลิน (1)
แม้จะเป็นเช่นนั้น ทว่าชื่อเสียงของคุณชายเสียนเกอในยุทธภพล้วนดีงามมาตลอด งดงามหล่อเหลา ท่วงท่าสง่างาม ไม่ว่าจะเป็นเพลงฉิน หมาก อักษร หรือวาดภาพ รู้รอบด้าน วิชาการแพทย์ของเขาเป็นดั่งเทพเจ้า ในยุทธภพมีคนชื่นชอบและเกลียดเขาในจำนวนมากพอๆ กัน ทว่าคนที่กล้าแสดงออ
ตอน 169
บทที่ 169 เลือดเปรอะเปื้อนวัดซั่งหลิน (2)
หนานกงมั่วมองหญิงงามที่ถอยออกไปและปิดประตูให้เรียบร้อย จากนั้นจึงหันกลับมามองเสียนเกอพร้อมด้วยรอยยิ้ม “ได้ยินอาจารย์อาบอกว่าคุณชายเสียนเกอโด่งดังไปทั่วหล้า ข้ายังไม่เชื่อ วันนี้ได้เห็นกับตาแล้ว แม่นางหลิวอวิ๋นผู้นี้ดูแล้วไม่เลวเลยนะเจ้าคะ...”แน่นอนว่าหนานกง